De voordelen van elementaire databasemanagementsystemen

Een volledig nieuwe architectuur voor relationele systemen zou de nadelen volledig kunnen ondervangen. Deze systemen dienen dan wel fundamenteel geschikt te zijn voor zowel gestructureerde als ongestructureerde informatie, aldus Hans van Bakkum.

Het einde van relationeel? Zelden heeft een verhaal zoveel discussie opgeroepen als de bijdrage over relationele databases van Peter Teeuwen. De auteur ventileert daarin zijn ernstige twijfel of dergelijke databases nog wel een plaats verdienen in deze veranderde tijden. De lezers lopen hiertegen te hoop. Relationele databases: het einde van een tijdperk? Relationele databases: ook in 2003 Zoveelste einde van een tijdperk Begin met Logisch database ontwerp De voordelen van elementaire database management systemen Ongestructureerd opslaan Spelregels voor metadata moeten vastliggen Gebruik vooral relationele databases Stap vooruit op basis van relationeel Koester transacties Relationeel, maar zonder samenhang Spijtig voor Teeuwen Zie ook: https://www.computable.nl/relationeel

Peter Teeuwen gaat in zijn artikel ‘Relationele databases: einde van een tijdperk?’ (Computable, 13 december 2002) uit van de ‘klassieke’ relationele systemen, die hun oorsprong hebben in de jaren zeventig. De architectuur van de meest bekende relationele systemen stamt uit die tijd en is ontwikkeld voor volledig gestructureerde informatie. In de tientallen jaren daarna is op basis van deze – verouderde – architectuur flink uitgebreid; zo zijn gestructureerde objecten opgenomen, waardoor deze systemen object-relationeel werden. Daardoor zijn deze relationele systemen uiteindelijk kinderen met een waterhoofd geworden, wat ten koste gaat van de voordelen die de oorspronkelijke architectuur te bieden had.
Weliswaar heeft Teeuwen het over nieuwe ontwikkelingen, maar daarbij vergeet hij mijns inziens de ontwikkelingen op het gebied van ‘embedded’ (in-core, in-memory) databasesystemen, waarbij het niet uitmaakt of je vier tabellen of slechts een tabel hoeft te raadplegen om de juiste informatie boven tafel te krijgen. De bijbehorende tabelgegevens hoeven immers niet in het geheugen te worden ingelezen.
Een volledig nieuwe architectuur voor relationele systemen zou de genoemde nadelen volledig kunnen ondervangen. Deze systemen dienen dan wel fundamenteel geschikt te zijn voor zowel gestructureerde als ongestructureerde informatie. Daarbij moet onderscheid worden gemaakt tussen zuiver gestructureerde attributen, gestructureerde objecten en ongestructureerde objecten zoals documenten.
Bovendien dient deze architectuur erop gericht te zijn de gegevens zoveel mogelijk in het geheugen te houden, zoals het geval is bij de huidige ingebedde systemen.
Een voorbeeld van een dergelijk op relationele leest geschoeid databasemanagementsysteem is het elementair databasemanagementsysteem (edbms), waar dit probleem reeds op architectuurniveau is aangepakt.
Hierbij is voor elk soort informatie vrijelijk het juiste bijbehorende datatype te ontwikkelen met bijbehorende afhandeling, zodat ook het behandelen van bijvoorbeeld documenten voor elke organisatie of gebruikersgroep binnen een organisatie op de meest efficiënte wijze kan geschieden.
Tevens biedt dit dbms op architectuurniveau nog een heleboel extra’s, zoals volledige tijdsafhankelijkheid, wat geen enkel relationeel systeem op dit moment nog biedt.

 
Hans van Bakkum, Amstelveen