Martijn Hoogeveens column van 23 mei 1997 is wel erg optimistisch over Nederland als distributieland. Hoogeveen geeft enkele voorbeelden van logistieke bedrijven waarbij ik wat kanttekeningen wil maken.
Luchtvrachtvervoerder KLM Cargo groeit inderdaad, maar niet dankzij een kerosineprijs waarop nog steeds geen enkele belasting wordt geheven, en waarin milieukosten niet zijn berekend (denk bijvoorbeeld aan kosten van geluidsisolatie), terwijl andere vervoersmodaliteiten wel met belastingen geconfronteerd worden.
Het gehele vrachtvervoer over de weg heeft financiële problemen.
De binnenvaart heeft een tekort aan winstgevende opdrachten.
De resultaten van NS Cargo laten te wensen over.
Aan het succes van de Betuwelijn moet getwijfeld worden, omdat de flankerende maatregelen die de commissie Hermans heeft voorgesteld zijn uitgebleven.
U schrijft: "Kern van iedere succesvolle logistieke onderneming is grootschaligheid." Als ik let op hetgeen het Centraal Plan Bureau heeft geschreven over de voorgestelde uitbreiding van de Maasvlakte (en over Schiphol), moet ik uw bewering zondermeer onzin noemen. Hoe komt het dat er in Antwerpen veel meer banen zijn per ton overgeslagen goederen dan in Rotterdam? Antwerpen is in staat geweest om hoogwaardige en arbeidsintensieve bedrijven te trekken, en heeft de distributietaken aan Rotterdam overgelaten.
Het vrachtvervoer over de weg en door de lucht veroorzaakt een gigantische emissie van verzurende stoffen, waardoor de milieudoelstellingen in de verste verte niet gehaald worden, en waardoor het effect van de katalysator in de personenauto volkomen teniet is gedaan. De bijdrage aan het broeikaseffect door de distributie neemt alleen maar toe. De distributie veroorzaakt daarnaast nog stank, geluidsoverlast, onveiligheid, horizonvervuiling, verstopte wegen en versnipperde natuurgebieden.
Natuurlijk is een moderne en efficiënte distributie onmisbaar voor de moderne samenleving, maar of een verdere groei nog bijdraagt, is maar zeer de vraag. De diverse onderdelen en ingrediënten van een potje yoghurt gaan alles bij elkaar zeven keer door Duitsland voordat het in de Duitse supermarkt ligt. Het zou een bijdrage van de automatisering zijn als deze de gigantische goederenstroom zou kunnen indammen zonder de service aan de consument aan te tasten. Ik nodig U uit om daarover ideeën te formuleren (voor meer over mijn ideeën zie http://huizen.dds.nl/~timmeh/).
Henk Timmermans, Amsterdam
