De softwarepolitie, verenigd in de Business Software Alliance, trekt nu al anderhalf jaar met ongekend enthousiasme ten strijde tegen het illegaal gebruik van software op de werkplek. Werknemers konden illegaal gebruik bij hun werkgever aangeven bij de BSA-agenten. In ruil hiervoor werd een forse premie in het vooruitzicht gesteld. De vakpers sprak geringschattend over de ‘kliklijn’ en Computable stelde al op 15 maart 1996 de vraag of deze actie niet strijdig is met de wet. De aanbeveling luidde in het commentaar: neem eerst je klant serieus en zorg voor heldere leveringsvoorwaarden.
De Belgische PC-dealerorganisatie Acodit meende dat zijn klanten met de actie van de BSA niet serieus worden genomen. Bovendien deed de toon waarop bedrijven gesommeerd werden een enquête over geïnstalleerde software in te vullen tot hun ergernis sterk denken aan maffiapraktijken. Acodit stapte naar de rechter.
In Nederland heeft nog geen rechter zich over deze opmerkelijke BSA-stunt uitgesproken, maar in België oordeelde een rechter deze week dat de methodes van de BSA niet door de beugel kunnen. Ze zijn strijdig met de normen die gelden voor eerlijke handelspraktijken.
Het is deze dealerorganisatie te prijzen dat zij het niet pikt dat de relatie met haar klanten door dit soort BSA-interventies op de proef wordt gesteld. Het zou de wederverkopers van hard-en software in Nederland sieren deze kwestie ook eens aan te kaarten bij een Nederlandse rechter. Want wat in België onbetamelijk is, kan waarschijnlijk in Nederland ook niet door de beugel.
