In veel opzichten zijn computers al lange tijd intelligenter dan wij. Ze kunnen beter rekenen, hebben een feilloos geheugen en kunnen razendsnel bergen gegevens uitwisselen.
Onze saaie en arbeidsintensieve taken hebben we al lang geleden aan ze uitbesteed, zoals grote berekeningen uitvoeren, vliegtuigen op koers houden en vijandelijke doelen herkennen. Met plezier maken we ons steeds afhankelijker van kunstmatige intelligentie.
Totdat computers op een dag bewustzijn en overlevingsdrang ontwikkelen. Dat is niet ondenkbaar; we weten niet eens hoe die eigenschappen aan ons eigen brein ontspruiten. Voor je het weet, beslissen machines dat wij mensen maar inferieure apen zijn, met wie ze niets te schaften hebben. Computers zijn immers anders dan wij. Ze denken anders, communiceren anders en nemen anders waar.
Dáárom wil Kevin Warwick graag een cyborg worden. Deze professor in de cybernetica sloot zijn armzenuw in 2002 aan op een computer en wil dat over een jaartje of acht met zijn brein doen. Hij wil bewijzen dat dat kan en duidelijk maken dat we in de toekomst rechtstreeks contact kunnen hebben met computers. Volgens Warwick is dat de enige manier is om ze te vriend te houden. Daarnaast wil hij extra geheugen, rekenkracht en zintuigen.
Voorlopig is hij een van de weinigen. Om gebreken te verhelpen zijn implantaten geaccepteerd. Ze laten ons hart kloppen, blinden zien, doven horen en verlamden een computer besturen. Maar wat als er mens-verbeter-pakketten op de markt komen? Biedt u dan weerstand aan een upgrade? Als u C++ kon leren via een breinimplantaat, zou u dat dan laten? Heeft de toekomstige it’er nog kans op de arbeidsmarkt zonder kunstmatige add-ons? Dit klinkt eng en dat is het ook.
Warwicks voorspellingen zijn spectaculair en roepen waanzinnige toekomstscenario’s op. Laten we hopen dat hij ongelijk heeft. We zullen het zelf vast niet meemaken, hoewel Warwick daar overduidelijk anders over denkt.
