'The times, they are a-changin’ mag dan de tekst van een erg oud nummer van Bob Dylan zijn, toch lijkt die profetisch voor de storage-industrie van vandaag. In rap tempo hebben we de afgelopen jaren fibre channel ten onder zien gaan en de introductie van SAS-opslag als voornaamste SAN-storage meegemaakt . Momenteel lijkt het erop dat EMC de opkomst van op Flash gebaseerde geheugenschijven als nieuwe standaard voorspelt, terwijl de prijs van geheugen blijft dalen. De redenen hierachter zijn helder: prestaties, prestaties, prestaties.
Maar Flash en SSD hoeven niet eens de grootste componenten van een SAN te zijn om grote impact te hebben. Neem bijvoorbeeld een modulaire storage array. Veel hedendaagse modulaire arrays worden standaard geleverd met 32 GB cachegeheugen, verdeeld over twee controllers die doorgaans de cache mirroren ten behoeve van high availability. Wanneer we 200 TB sata-storage in de array stoppen, dan is dat eigenlijk minder dan een tiende van een procent van de totale opslagruimte. Vanuit de meeste perspectieven lijkt dat nutteloos, maar zelfs dat hele kleine beetje cache is bepalend voor de prestaties. Wanneer je bovenop je bestaande storage arrays maar 1 procent SSD toevoegt op fabrieksniveau, nemen je SAN-prestaties met 100 procent toe!
De kostenfactor heeft altijd een grote rol gespeeld bij de adaptatie van SSD, maar kosten zijn dalende. Het andere grote struikelblok was voorheen de mogelijkheid om dure SSD-opslagbronnen over meerdere applicaties te delen gebaseerd op policy; in veel gevallen werd de SSD Luns in een storage array toegewezen aan specifieke bedrijfskritische applicaties. Door nieuwe ontwikkelingen wordt ook in dat laatste paradigma verandering gebracht; het wordt mogelijk dat applicaties over de hele breedte ‘on demand' gebruik kunnen maken van de policy based SSD in de fabric layer.
Het zal interessant zijn om te zien hoe de markt deze nieuwe ontwikkelingen de komende tijd gaat oppakken.
