Internet-café De Muze is niet over de kop gegaan omdat het een cyber-café was. De redenen waren van andere aard, aldus P. Weijenberg en H. Janssen
Met verbijstering en teleurstelling hebben wij uw artikel ‘Gebrek aan dorst kost cybercafés de kop’ (Computable, 15 augustus). Wij reageren vooral op de alinea over Café De Muze te Maastricht, waarvan (mede-)ondergetekende de eigenaar was. Het is ons (de eigenaar van het café en de leverancier van de computers) namelijk een raadsel hoe u aan de informatie komt. Wij zijn in ieder geval nooit door de redactie benaderd om de redenen van sluiting van Café De Muze toe te lichten. Zo werpt de voorgeschiedenis van het café een heel ander licht op de zaak.
De Muze was een bestaand café dat om verschillende redenen niet goed liep. Vanaf de start had het te maken met ‘badwill’ vanwege zijn reputatie als beruchtste drugscafé van Maastricht. Bovendien lag de huur erg hoog en was er te weinig ruimte om het bedrijf (computers nemen veel plaats in beslag) te kunnen exploiteren. Een andere reden was dat een mede-firmant zich had teruggetrokken uit het bedrijf. Ook was De Muze al ‘in de verkoop’, voordat het Internet-initiatief in praktijk kon worden gebracht. Tenslotte kon de eigenaar het café met winst verkopen.
Op gezamenlijk initiatief van ondergetekenden had ik besloten om -als experiment- twee computers in mijn bedrijf te laten plaatsen. De computers had ik gehuurd van mijn huidige compagnon, eigenaar van een kopieerwinkel met computerfaciliteiten.
Het computergebruik ‘draaide’ break-even, terwijl de drank-omzet met 10 procent steeg. Vooral de goede overnameprijs was natuurlijk een gegronde reden om Café De Muze op te heffen.
Internetcafé De Muze is voor ondergetekende voldoende ‘geslaagd’ om een nieuw project op te gaan zetten. De voorbereidingen daarvoor zijn momenteel in volle gang.
P. Weijenberg, eigenaar Café De Muze
H. Janssen, computerleverancier
