Op BNR hoorde ik de uitspraak dat een periodieke crises bij het kapitalisme hoort en dat we daarmee moeten leren leven. Het ene bedrijf blijkt daartoe wat beter in staat dan het andere bedrijf als je de ceo’s de jaarcijfers hoort toelichten. De impact op ict? De afgelopen maanden zijn de nodige ict-projecten grondig herevalueerd, tijdelijk personeel waar mogelijk naar huis gestuurd en is de kaasschaaf op iedere kostenplaats losgelaten. En daar waar fabrieken worden gesloten is ook geen ict meer nodig.
Ook mobilityprojecten/-diensten zullen deze dans niet kunnen ontspringen als niet duidelijk het nut wordt bewezen. Maar tijden als deze maken het ook mogelijk om een echte verandering door te voeren, onder andere door heilige huisjes ter discussie te stellen:
– Is het bekend zijn van de locatie van een fieldengineer nog steeds een showstopper voor een kostenbesparende field service-oplossing?
– Focus op core business, is outsourcing nu wél een optie voor alle supporting business?
– Moeten it en telecomunicatie niet onder één regievoerder worden gebracht?
– Kopen we robuuste apparaten met een bewezen tco of gaan we toch voor pianolak…?
Het selectiecriterium ‘financieel gezond zijn' is niet meer een formaliteit in aanbestedingen. Mobility maakt (als het goed is) onderdeel uit van de langetermijnstrategie van een onderneming en hierbij horen dan ook langetermijnpartnerships met partijen die niet snel in een Chapter 11-positie belanden. Ander selectiecriterium dat bijzonder actueel is: is de aanbieder even flexibel als de opdrachtgever? Met het opschalen hebben de meeste geen moeite, maar hoe gaat het met neerschalen?
Het persbericht dat zelfs Microsoft en Google niet ontsnappen aan besparingen geeft aan hoe zelfs sterke bedrijven door deze marktomstandigheden geraakt worden. Dat Microsoft dit als een kans ziet blijkt uit de daaropvolgende zin in het persbericht. 'Reizen is passé, vergaderen doen ze virtueel met Livemeeting / Roundtable.' Een mooi voorbeeld van twee vliegen in één klap.
Alphons Evers
