Het ziet er naar uit dat Getronics-topman Risseeuw de beste schaker in de Nederlandse IT-sector is. Hij nam vorig jaar samen met Roccade voor een prikje het verliesgevende Raet over. Naar nu blijkt, was dit een dubbele zet; Risseeuw kreeg via deze transactie ook Roccade in zijn greep. Als hij er niet in slaagt straks Roccade over te nemen, treedt een zogenaamde ‘gifpil-constructie’ in werking. Door het uitoefenen van een optie-recht kan Risseeuw Raet dan in zijn geheel bemachtigen. Roccade-topman Bosma ontkent dat de overheid daarmee voor het blok wordt gezet.
Feit is echter dat Roccade in waarde daalt bij een overname door een andere partij dan Getronics. Dan immers moet afscheid worden genomen van Raet. Behalve dit drukmiddel gebruikt Bosma nog een ander argument om snel met de door hem gewenste transactie akkoord te gaan. Hij maant het kabinet en de Tweede Kamer tot spoed, omdat bij te lang dralen de onzekerheid voor het Raet-personeel zou worden vergroot.
Maar dit is de zaak volkomen omdraaien. Roccade en Getronics hebben met deze optie-constructie juist zelf voor onduidelijkheid gezorgd. Getronics had Raet gemakkelijk uit eigen zak kunnen betalen, zonder dat men Roccade nodig had. De vraag is waarom de Roccade-top en ook de verantwoordelijke (overheids)commissarissen zich tot deze vreemde stap hebben laten verleiden. De Tweede Kamer die nog het groene licht voor de privatisering moet geven, dient de ministers van Binnenlandse Zaken en Financiën daarover opheldering te vragen.
De Roccade-top lijkt er alles aan gelegen te liggen hun onderneming zo goedkoop mogelijk aan Getronics over te doen. Een lage overname- prijs vermindert de noodzaak tot veranderingen. Dan zijn namelijk geen diepsnijdende efficiency-operaties nodig om de investering terug te verdienen. De Roccade-top wil kennelijk alles zoveel mogelijk bij het oude laten. En natuurlijk de eigen bestuurszetels in tact houden, wanneer de onderneming straks in een groter verband opgaat.
Opvallend is het fanatisme waarmee de Roccade-top zich vastklampt aan Getronics. Bosma noemde de belangstelling van andere IT-ondernemingen voor zijn bedrijf ‘komisch’. Zelden reageerde iemand uit de top van het bedrijfsleven zo onzakelijk. De Roccade-top heeft er kennelijk belang bij andere gegadigden af te schrikken, in plaats van deze staatsonderneming tegen een behoorlijke prijs aan de marktsector over te doen. Men wil uitsluitend in zee met Getronics. De getoonde interesse van bijvoorbeeld CSC en KPN doet daaraan niets af. Het is alleen maar ‘lastig’.
Hieruit spreekt een volstrekte ontkenning van het feit dat de Nederlandse Staat en daarmee de belastingbetaler recht heeft op een goede prijs. Over de verkoop van staatsondernemingen mag niet in onderonsjes worden beslist. Schaken is een nobele denksport, waarbij het ‘kopen van de uitslag’ taboe is.
