Eeuwen geleden kostte het al menig zakenman moeite om zijn goudstaven in bewaring te geven aan de man in het dorp met de dikste muren in zijn huis. En als hij ’s avonds zijn vrouw het briefje liet zien met daarop de tekst "Dit papiertje is goed voor één goudstaaf aan toonder", wees zij naar haar voorhoofd. "Hoe kun je dat nu doen. Al onze centjes…"
Een vergelijkbare vertrouwenskwestie houdt de ontwikkeling van Internet in zijn greep. Wie wacht op het moment dat consumenten en bedrijven vertrouwen krijgen in Internet, heeft een zware week achter de kiezen. Wetenschappers van het Nederlandse CWI kraakten de veel toegepaste 512-bit encryptiesleutel en afgelopen maandag zagen de gebruikers van Microsofts Hotmail hun elektronische post op straat liggen. Krakers hadden hun correspondentie geopenbaard. Wereldwijd.
Op deze manier wordt het nooit wat met de veel geprezen Nieuwe Economie in wording. Dit valt of staat immers met het vertrouwen van gebruikers in de beveiliging. Zij moeten zich geen zorgen hoeven maken over hun financiële transacties via het net.
Het bancaire systeem bestaat al eeuwen bij de gratie van het vertrouwen dat mensen hebben in de afspraken die hier aan ten grondslag liggen. Voor betalingen of communicatie via Internet ligt dat niet anders. Alleen moet het niet zo eenvoudig zijn dat de slimste van de klas door lang rekenen de basis onder veilig betalen en communiceren kan wegslaan. Zo lang encryptiecodes niet waterdicht zijn, zal het Internet lang moeten vechten om het vertrouwen van gebruikers te winnen.
