Hoe de populatie van walvissen en andere grote zeedieren in moeilijk toegankelijke oceaanomgevingen inzichtelijk te maken? Een Amerikaans initiatief Counting Whales from Space verzamelt satellietgegevens, waarna een algoritme op basis van deze data de zeedieren opspoort.
Momenteel wordt informatie over de populatie van zeeleven in afgelegen, beschermde mariene gebieden verzameld via luchtonderzoeken. Die zijn vaak duur en de resultaten zijn beperkt tijdens slecht weer. Twee Amerikaanse organisaties steken nu één miljoen dollar in een gezamenlijk een algoritme te ontwikkelen die op basis van satellietgegevens de populatie in kaart brengt.
Initiatiefnemers zijn mariene natuurbeschermingsorganisatie New England Aquarium of Boston en de Amerikaanse non-profitorganisatie Draper. Die laatstgenoemde partij integreert satellietbeelden met andere gegevensbronnen zoals sonar om zo de walvispopulaties te kwantificeren. Die data combineert het met informatie over de oceaanstatus, zoals stromingen, topografie en het weer.
De samenwerking is tijdens de Our Ocean Conference in Oslo aangekondigd. Die conferentie brengt belanghebbenden rond de oceaanwereld, zoals natuurbeschermers, de industrie en onderzoeksinstellingen, samen om van elkaar te leren om in actie te komen om een schone, gezonde, en productieve oceaan te realiseren.
