Het ‘jaar 2000-probleem’ wordt schromelijk onderschat. De meeste bedrijven zijn er nog niet mee bezig. Uiterste deadline is oktober dit jaar. Wie dan nog in actie moet komen, heeft op 1 januari 2000 een levensgroot probleem. Dat zegt Peter de Jager, directeur van het Canadese adviesbureau De Jager & Company.
De Jager uitte zijn bezorgdheid tijdens het congres ‘Het is 2 minuten voor 2000’, waar hij speciale gastspreker was. Tijdens dit congres – door Randstad Millennium Services op 23 april georganiseerd – stonden de gevolgen van het jaar 2000 voor de automatiseringsbranche centraal. Volgens De Jager moet een ondernemer als eerste zijn automatisering in kaart brengen: ‘welke applicaties heb ik in huis en hoeveel daarvan behoeft aanpassing?’ Pas dan weet je hoe groot het probleem is, aldus de Canadese consultant. "Veel topmanagers denken dat de IT-afdeling of de softwareleverancier de zaken op tijd regelt. Zij beseffen niet dat een op het eerste gezicht eenvoudig technisch vraagstuk ervoor kan zorgen dat ze in januari 2000 niet meer in zaken zijn."
Kop of munt
De slechte communicatie vormt volgens De Jager de grootste bedreiging voor de onderschatting van het ‘jaar 2000-probleem’. "Het merendeel van de IT-managers zegt tegen zijn baas: ‘Maak je geen zorgen, we hebben het onder controle, vertrouw op ons.’ Terwijl de ervaring leert dat veel projecten niet op tijd worden opgeleverd. Het management moet inzien dat te laat opleveren fataal kan zijn voor het operationeel zijn van bedrijfskritische systemen in 2000. Begin daarom liever vandaag dan morgen met de reparatie, luidt mijn dringende advies."
Hij daagt de congresdeelnemers uit mee te doen met de volgende weddenschap: "Geef mij honderd gulden. Kruis of munt; bij kop krijg je je geld terug, is het munt dan hou ik het." Niemand bleek zo gek om mee te doen aan deze weddenschap. "Logisch," vond De Jager, "want je wint er niets mee. Het ‘jaar 2000-probleem’ is van dezelfde orde. Het gaat niet om kop of munt, maar om het op tijd klaar zijn met de oplossing. De inzet is het behoud van het bedrijf."
De Canadees vindt dat de pers mede schuld heeft aan het niet serieus nemen van de gevolgen van het jaar 2000. "Journalisten neigen teveel naar afzwakking van de kwestie. Er is teveel aandacht voor figuren die roepen dat het allemaal een hype is waaraan consultants het meeste geld verdienen. Daardoor geloven directeuren niet dat twee cijfers een bedrijf op de rand van de afgrond kunnen brengen. Dit, terwijl de IT-industrie blijft roepen dat het zeer belangrijk is."
Risicokwestie
Het in gebreke blijven van toeleveranciers vormt een tweede grote bedreiging. De Jager: "Als zij de boot missen en na de eeuwwisseling wegvallen, kan dat ernstige gevolgen hebben voor de continuïteit van een bedrijf. Ik raad dan ook elke onderneming aan om leveranciers nadrukkelijk te vragen hoe ver zij gevorderd zijn met hun ‘jaar 2000-aanpassingen’ van hun eigen IT-omgeving."
In zijn ijver om aan te geven hoe groot het belang is van het tijdig aanpakken van dit dreigende probleem schudt De Jager de ene metafoor na de andere uit zijn mouw. Grotesk wordt het wanneer hij in zijn betoog een vergelijking maakt met de film Sophie’s Choice. Hierin dwingt een SS-officier hoofdrolspeelster Meryl Streep een keuze te maken tussen haar twee zoontjes: een van beiden gaat naar Auschwitz; de andere mag blijven leven. De Jager gebruikt dit voorbeeld om aan te geven dat ook bedrijven voor keuzes kunnen komen te staan. "Zo kan een bedrijf te weinig tijd, geld of capaciteit hebben om alle systemen afdoende te testen. Dan moet er een afweging worden gemaakt welke systemen ervoor zorgen dat een bedrijf zaken kan doen. Deze bedrijfskritische systemen moeten als eerste worden aangepast. Het jaar 2000 is in feite een risicokwestie, waarbij keuzes gebaseerd moeten zijn op zakelijke beslissingen."
