‘Oeverloos blauw’ kopten wij eind 1999 boven een interview met de enthousiaste ICT-manager van Maarssen. De kleine forensengemeente ging in zee met een commercieel gigant en kreeg last van averij. De hoofdrolspelers blikken terug. Hoe heeft het debacle zich kunnen voltrekken? En valt er nog iets uit te leren? Peter Mom doet verslag.
Koos Schouwenaar, burgervader en bindende factor in de lokale gemeenschap, toont zich ook tijdens de nabeschouwing van bijna twee jaar automatiseringsmisère een consensusman, die tegenstellingen liever niet al te zeer aanscherpt. Ook IBM-directeur Peter Boeijnk hoedt zich voor pregnante uitlatingen. Dat zijn bedrijf (waaraan burgers volgens de gemeente danken dat ze onverrichterzake bij de publieksbalie werden heengezonden) er in Maarssen een puinhoop van heeft gemaakt, zul je hem niet horen zeggen; wel heeft het ‘steekjes laten vallen’. Centric, inmiddels met de hele uitbestedingsopdracht op zak, heeft evenmin belang bij een robbertje verbaal worstelen achteraf. Toch biedt de voorgeschiedenis (zie kader) genoeg aanleiding om op z’n minst een gepeperd discours aan te gaan; het is immers niet de fijnste bestemming gebleken, waaraan een paar miljoen gemeenschapsgeld in Maarssen is opgegaan.
De auteur van deze bijdrage heeft (nog) geen toestemming gegeven voor elektronische publicatie. Raadpleeg de Computable van bovenstaande datum voor de complete tekst van dit artikel. Heeft u de betreffende Computable niet (meer) in uw bezit, bel dan (023) 546.3413.
