Wifi wordt elk jaar sneller en slimmer. Met Wi-Fi 7 zijn theoretische snelheden in de tientallen gigabits per seconde mogelijk en komen nieuwe technieken beschikbaar om verbindingen efficiënter te benutten.
Dat roept een logische vraag op: hoe belangrijk zijn netwerkkabels nog? Stelling: de netwerkkabel verliest terrein aan de rand (eindapparatuur), maar wordt juist belangrijker in de kern van het netwerk. Wie denkt dat “alles draadloos” ook “alles beter” betekent, onderschat latency, betrouwbaarheid en vooral de rol van bekabeling als fundament onder moderne wifi.
Wifi wordt sneller, maar niet voorspelbaarder
Wifi-prestaties blijven sterk afhankelijk van omstandigheden: afstand, demping door muren/vloeren, interferentie van buren en de belasting van het spectrum. Die variabelen zijn moeilijk te beheersen, zeker in woonwijken en drukke kantooromgevingen. De marketingclaim is vaak gebaseerd op ideale laboratoriumsituaties; de praktijk is dynamisch en gedeeld.
Wi-Fi 7 (IEEE 802.11be) vergroot de theoretische capaciteit (onder andere door bredere kanalen en hogere modulatie) en kan in één band op papier richting ~23 Gbit/s gaan. Maar die theoretische top is niet hetzelfde als een stabiele, continue throughput op de werkvloer. Voor it-beheer gaat het meestal niet om “hoe hoog is de piek?”, maar om “hoe constant is de verbinding?” en “hoe voorspelbaar is latency onder load?”.
En precies daar blijft de netwerkkabel (koper en in sommige omgevingen glas) nog steeds in het voordeel: bekabeld is doorgaans stabieler, beter te dimensioneren en makkelijker te troubleshooten.
Soorten netwerkkabels: wat betekent Cat eigenlijk?
“Cat” staat voor categorie en zegt iets over elektrische eigenschappen, afscherming en bandbreedte van de kabel. In de praktijk zie je grofweg dit spectrum:
- Cat 5e: nog steeds prima voor veel 1 Gbit/s-toepassingen, vooral bij korte tot middellange afstanden.
- Cat 6: betere marge tegen storingen en geschikt als stevige basis voor gigabit, en in sommige gevallen 10G op kortere trajecten.
- Cat 6a: de werkpaard-categorie voor wie toekomstvast wil bekabelen: 10GBASE-T over de volle 100 meter is het beoogde domein.
- Cat 7/8: wordt vaak genoemd in discussies, maar is voor veel omgevingen overkill als de rest van de keten (switches, endpoints) geen hogere snelheden of afschermingsniveau’s benut.
Een belangrijke nuance: 10G over Cat 6 is doorgaans beperkt tot ongeveer 55 meter (en kan lager uitvallen in “hostile” omgevingen met veel overspraak), terwijl Cat 6a bedoeld is om 10G tot 100 meter te dragen.
Welke kabel kies je in welke situatie?
De keuze is minder “welke cat is het beste?” en meer “waar leg je welke capaciteit neer?”. Een bruikbare beslislogica:
1) Randapparatuur: pragmatisch en selectief bekabelen
Niet elk endpoint hoeft bekabeld. Smartphones, tablets, scanners en flexplekken profiteren van wifi. Maar er zijn eindpunten waarbij bekabeling nog steeds rationeel is:
- Vaste werkplekken met hoge eisen (videomeetings, grote datasets, VDI): minder variatie in latency en minder incidenten rond roaming of interferentie.
- AV/streaming endpoints (IPTV, narrowcasting, vergaderruimte-AV): “works every time” weegt zwaarder dan pieksnelheid.
- Printers en IoT-devices: betrouwbaarheid en eenvoud van beheer zijn vaak belangrijker dan mobiliteit.
2) Distributie en core: kabel als ruggengraat
Hier wordt het verschil gemaakt. Zelfs in “wifi-first” organisaties blijft de infrastructuur daarachter meestal bekabeld:
- Switching/backbone: voorspelbaarheid, segmentatie (VLAN’s), QoS en troubleshooting zijn eenvoudiger als de basis deterministisch is.
- Servers/NAS/edge compute: continue throughput en lage jitter zijn belangrijk.
- Uplinks tussen verdiepingen: waar de meeste performance-problemen ontstaan als je probeert dit draadloos te doen.
3) Wifi wordt beter door… bekabeling
De grootste misvatting is dat bekabeling en wifi elkaars tegenpolen zijn. In moderne netwerken versterken ze elkaar. De access point-laag is draadloos, maar:
- Een access point is zo goed als zijn uplink.
- In mesh-architecturen wordt het pas echt interessant: draadloze backhaul kost capaciteit en is storingsgevoelig. Een bekabelde backhaul maakt de wifi-ervaring vaak significant stabieler (zeker bij meerdere hops).
Met andere woorden: wifi-kwaliteit wordt vaak gewonnen met koper.
4) PoE: waarom kabels functioneel “meer” zijn dan data
Power over Ethernet (PoE) maakt de kabel opnieuw relevant: één kabel voor data én voeding. Dat vereenvoudigt installatie en beheer van access points, camera’s, VoIP-toestellen, signage en (soms) IoT-gateways. PoE is geen bijzaak meer; het is een ontwerpkeuze die het verschil maakt tussen “overal adapters” en een strak, centraal beheerd netwerk.
Is kabel nog zinvol met steeds snellere wifi?
Ja, maar niet overal op dezelfde manier.
- Voor mobiliteit en schaal (veel gebruikers, flexplekken) is wifi onmisbaar.
- Voor garanties (latency, betrouwbaarheid, troubleshooting) blijft bekabeling dominant.
- Voor performance in de praktijk is de combo het sterkst: bekabeld waar het netwerk “drukt” (uplinks, backhaul, kritieke endpoints), wifi waar het netwerk “beweegt” (mobiele endpoints).
Wi-Fi 7 en opvolgers zullen de rol van kabels aan de uiterste rand verder verkleinen, maar ze maken de onderlaag niet overbodig. Integendeel: hogere wifi-capaciteit betekent vaak dat je meer verkeer door je bekabelde infrastructuur jaagt. Als die onderlaag niet meegroeit, verschuift het knelpunt van “lucht” naar “uplink”.
Conclusie: kabels verdwijnen niet, ze verhuizen
Netwerkkabels worden minder zichtbaar voor eindgebruikers, maar blijven cruciaal voor it-beheer. De toekomst is niet “kabel versus wifi”, maar “wifi op een bekabeld fundament”. Organisaties die dat uitgangspunt hanteren, bouwen netwerken die niet alleen snel zijn, maar vooral robuust, beheersbaar en voorspelbaar—ook als de hypecurve weer een stap opschuift.
