Beroepsverenigingen voor informatici moeten hun leden certificeren voor bepaalde competenties. Zo ontstaat meer duidelijkheid in de huidige veelheid aan beroepen en functies in de branche. Dit zegt professor Jan Dietz, geestelijk vader van het L Paso model, een nieuwe standaard beroepsindeling voor de IT-sector.
Visitekaartjes met vier of vijf Engelstalige functies zijn gemeengoed in de branche. Jan Dietz, professor aan de vakgroep Informatie Systemen van de TU Delft, ziet deze onoverzichtelijkheid als een obstakel voor de professionalisering in de informatica. "Het werkterrein informatica heeft geen heldere, bruikbare en stabiele cultuur. Dat maakt de herkenning en ook de erkenning van de informaticus, vergeleken met andere beroepsgebieden, extra lastig", leidt hij zijn nieuwe model L Paso in. Dit raamwerk, de opvolger van het VRI-model, pretendeert structuur aan te brengen in het werkterrein. Daaraan kunnen informatici en bedrijven zichzelf of hun personeel toetsen op kwaliteiten.
Het model verdeelt het werkterrein in vier soorten werkzaamheden, drie soorten systemen en twee modellen. Hieruit vloeien 28 deelgebieden voort waarop informatici werkzaam kunnen zijn. Binnen deze terreinen kunnen de mensen een uitvoerende, besturende of adviserende rol vervullen.
Om vraag en aanbod op de arbeidsmarkt op elkaar af te stemmen, zou de informatica-gemeenschap tien goed gedefinieerde beroepen moeten vaststellen die het gehele werkterrein dekken. Binnen deze beroepen moeten de verenigingen keurmerken voor de niveaus van bekwaamheid kiezen. Daarna moeten ze informatici certificeren, zodat hun professionaliteit herkenbaar is. Zo ontstaan duidelijke combinaties als expert programmeur of senior IT-auditor.
Aangezien permanente educatie een noodzaak is voor informatici, pleit Dietz voor de invoering van permanente educatie punten,peppen. Werkgevers kunnen hun personeel verplichten een bepaalde hoeveelheid peppen te halen.
Dietz vertelt dat de uitvoering van het model in handen ligt van anderen. Hij denkt dat de uitvoering op den duur onvermijdelijk is. "Als de aanbodkant het laat zitten, komt de vraagkant in actie. Bedrijven willen meten, bewaken en certificeren", aldus Dietz.
