Van Vliet: DZP’er met eigenwerkers

Door
Robert van Vliet

Ik weet het even niet meer. Moet ik nu doorgroeien met mijn bedrijf of zal ik weer gewoon DZP’er (Directeur zonder personeel) worden? De roep van de werkgevers om een flexibelere ontslagmogelijkheid lijkt namelijk verstomd.

Ik begrijp sowieso niet waarom het makkelijker ontslaan van medewerkers nu zo'n belangrijk item is. Als ik wil groeien moet ik ze juist langer vasthouden. Ik krijg voortdurend tijdelijke talenten aangeboden, of het nu gaat om een detavastconstructie, een ZZP'er, dan weer een payroller, een freelancer of een interimmer. In de eerste heft van de vorige eeuw noemden ze dit zogenaamde ‘eigenwerkers', mensen die zich zelfstandig aanboden als tijdelijke kracht. Wat mij betreft laten de werkgeversorganisaties dit onderwerp varen en richten ze zich op andere onderwerpen.

Overigens hebben deze tijdelijke talenten ook nadelen. Het lijkt of ze gemotiveerder zijn, maar als ze de klus niet meer leuk vinden en er komt een andere mooie opdracht langs, dan kappen ze er gewoon mee. Een ander probleem is dat deze tijdelijke talenten zich bij meerdere bureaus of organisaties aanbieden, zodat je als bedrijf je maar kortstondig met hun kunt onderscheiden en profileren.

Als je wilt groeien doe je dat toch met vast personeel. Die kun je opleiden en bepaalde kennis bijbrengen. Maar heb je een goeie en het is een vrouw, dan gaat ze rond haar dertigste een paar jaar bij de overheid werken omdat ze daar een 36-urige werkweek hebben (moeten we daar niet gewoon weer 40 van maken?) en jarenlang gebruik kan maken van ouderschapsverlof.

Ik denk dat ik eerst maar weer eens op vakantie ga en een biertje ga drinken met Harold.

Robert van Vliet is adviseur e-overheid.