"Je krijgt meer als je gevraagd wordt. En als je niet gevraagd wordt, lig je eruit." Bestuursvoorzitter Cor Stutterheim van CMG windt er in een interview met het tijdschrift UT Mediair van de Universiteit Twente geen doekjes om; zijn bedrijf is in goede tijden bereid de werknemers te belonen, maar o wee als straks mindere tijden aanbreken.
Dit laatste werd vorige week nog eens bevestigd door directeur Tom Rusting van CMG. Ondanks eerder gedane toezeggingen, trok hij zich onverwacht terug voor een discussie over de arbeidsmarkt voor automatiseerders. Hij had vernomen dat ook een vertegenwoordiger van de vakbond aanwezig zou zijn. Voor CMG kreeg de rondetafel hierdoor kennelijk teveel scherpe kanten.
Rusting werd overvallen door koudwatervrees en wenste niet met FNV Bondgenoten aan een tafel te zitten. Deze weigering is in de context van het Nederlandse Poldermodel, waarbij de bonden een volwaardig overlegpartner zijn, niet meer van deze tijd.
Terwijl andere grote IT-bedrijven als Getronics, EDS en Origin zich bewust zijn van hun verantwoordelijkheden en met de bonden cao’s afsluiten, wendt CMG het hoofd af. Het bedrijf lijkt het wild-westtijdperk, dat de branche lanzamerhand achter zich laat, nog niet ontgroeid te zijn. Ik raad werknemers van CMG dan ook aan zich niet te laten verblinden door de huidige hoogtijdagen, waarbij een startend academicus bij de IT-dienstverlener 56.000 gulden bruto per jaar ontvangt en in een auto van de zaak mag rijden. De uitspraken van Stutterheim en de weigering van Rusting doen immers het ergste vermoeden voor eventuele mindere tijden. Want dan is het volgens CMG kennelijk: auto inleveren en wegwezen.
