In een commentaar eerder dit jaar wees ik al op de parallel tussen de bedrijfsperikelen bij Baan en Lernout & Hauspie. De Belgische taalspecialisten zijn de afgelopen week echter veel verder doorgeschoten dan Baan ooit is gekomen.
Roel Pieper heeft besloten schoon schip te maken. Hij wil het bedrijf krachtig ‘rebooten’ om zo, bevrijdt van schulden, een nieuwe start te kunnen maken. Het is een keiharde sanering op Amerikaanse leest geschoeid. Dat kan je wel aan Pieper overlaten.
Het is triest om te constateren dat een onderneming met een zeer succesvolle technologie onderuit gaat, omdat ze niet in staat is de financiële huishouding – in de ogen van beleggers en financiers – fatsoenlijk te regelen. Bovendien wordt er dezer dagen wel gezegd dat de macht van kapitaalverschaffers afneemt, omdat er veel te veel geld beschikbaar is.
De gang van zaken bij onze zuiderburen laat zien dat dit een mythe is. Wanneer het vertrouwen geschaad is, gaat de geldkraan dicht. Zo simpel is dat. Geen belegger die bij een dergelijk besluit ook maar even met de ogen knippert; zo zijn de spelregels.
Vanuit technologisch perspectief krijgt de productontwikkeling bij L&H een behoorlijke terugslag, zo is te verwachten. Het goede nieuws is dat Pieper met zijn reorganisatie mikt op het behouden van de kennis die de afgelopen jaren in de laboratoria van L&H is opgebouwd. Deze moet nu voorzien worden van een deugdelijke bedrijfseconomische structuur.
Al met al is sprake van een enorme kapitaalvernietiging. Van technologievernietiging is in dit stadium van de reorganisatie geen sprake. Wel van een pijnlijke deconfiture van de Belgische entrepreneurs in spraaktechnologie.
