Wie haalt het in zijn hoofd om cookies te willen verbieden? Ik heb het rapport van Europarlementariër Marco Cappato niet gelezen. Het draagt vast de juiste argumenten aan om te bewijzen dat gebruik van cookies de privacy kan schenden.
Ook de Nederlandse Europarlementariër Wim van Velzen, columnist van Computable, loopt te hoop tegen de cookies. Van Velzen, Cappato en hun medestanders hebben een beetje gelijk: de door webservers op onze computers geplaatste sporen zijn te gebruiken om de privacy te schenden. Ik hoop dat het rapport ook de vele andere digitale instrumenten die voor hetzelfde misbruik vatbaar zijn op de korrel neemt. Met het verbieden daarvan wordt echter wel zo’n beetje alles op het gebied van e-handel onmogelijk, en dat kan toch niet de bedoeling zijn.
De Europese overheid wil de naïeve burger beschermen tegen de boze buitenwereld. Het lijkt me beter de naïeve burger minder dom te houden, zodat deze zelf kan kiezen wie met welke digitale informatie wat mag uitvoeren. Consumer International, een vereniging van consumentenbonden, concludeerde vorig jaar dat tweederde van alle commerciële sites persoonlijke informatie van bezoekers verzamelt. Wie dienstverleners verplicht websitebezoekers toestemming te vragen voor gebruik van hun gegevens neemt eigenlijk een halve maatregel. Hoe stelt de EC zich immers handhaving van dergelijke maatregelen voor? Cookies verbieden is echter het andere uiterste.
Een ander middel is voorschrijven dat browsers cookies standaard weigeren. Dat maakt handhaving ook makkelijker. Mocht het plaatsen van een cookie nodig zijn, dan kan bijvoorbeeld een knop op de standaard werkbalk in dat specifieke geval plaatsing toestaan. Idealiter mijdt de burger (commerciële) sites waar toegang zonder cookies onmogelijk is. Niet alleen draait daardoor bijvoorbeeld een privacy-schender als Doubleclick vanzelf bij, ook maak je de gebruiker iets slimmer dan iemand die alleen weet hoe twee keer met de muis te klikken. Daar heb je op de lange termijn meer aan.
