Hoe kom je weg met een mislukking waar je zelf verantwoordelijk voor bent geweest? Je geeft gewoon de schuld aan anderen of aan factoren die buiten jouw macht liggen. Het deze week uitgebrachte Beyond the hype, E-business strategy in leading European companies is een schoolvoorbeeld van deze strategie.
Roel Pieper, Vincent Kouwenhoven en Siete Hamminga noemen angst één van de belangrijkste factoren die topmanagers dreven tot torenhoge investeringen in e-handelprojecten zonder garanties voor terugverdienmogelijkheden. Gewaagde internetprojecten moesten het gevaarlijke potentieel van dotcommers evenaren en de uitstroom van veelbelovend management stuiten. Ook financiële analisten en consultants hamerden op de efficiëntiewinst die internet zou brengen, want hoe ambitieuzer het project, des te hoger de beurskoers. Wat zeker niet slecht was voor de riante optiepakketten die het topmanagement zich toebedeeld had.
Komen we hier alleen niet bij een heel andere emotie uit? Dit is toch hebzucht? ‘Bedrijvendokter’ Pieper de moet deze laatste emotie in zijn loopbaan donders goed hebben leren kennen. Keer op keer rammelde hij it-bedrijven flink door elkaar om ze aan het eind van dit proces duur te verkopen. Hij bekleedde hoge posten bij UB Networks, overgenomen door Tandem, dat vervolgens weer opgeslokt werd door het nog grotere Compaq. Wat bij die transacties aan Piepers strijkstok is blijven hangen, zullen we nooit weten. Het moet zeker genoeg zijn om de magere tijden van de huidige economie te overleven. Pieper vaart er beter bij dan menig ex-dotcommer of gestrande directeur op dit moment kan zeggen.
