Fred van der Molen beschouwt en becommentarieert het ict nieuws van de afgelopen week. Met deze keer: Hoe vaak mag je een bod verlengen? Wat is de grootste concurrent van de nieuwe Office? Moet de EU zijn eigen OS ontwikkelen?
Hoe vaak mag je een bod verlengen?
… kennelijk eindeloos. Oracle verlengde zijn overnamebod op Peoplesoft nog maar weer eens, terwijl de coup van Ellison c.s. tot mislukken is gedoemd. Is dat gewoon zieken of gelooft Oracle werkelijk dat de Peoplesoft-aandeelhouders alsnog hun aandelen aanbieden? Het momentum voor de vijandige overname is voorbij. Slechts 10 procent van de aandelen zijn in al die maanden aangeboden. Inmiddels valt er voor de aandeelhouder zelfs helemaal niets meer te winnen, want de koers van het Peoplesoft-aandeel is gelijk aan die van het Oracle-aanbod. Het is kortom trekken aan een dood paard. Het lijkt er sterk op dat Oracle nog zoveel mogelijk schade wil aanrichten. Peoplesoft maakte bekend dat het concern het laatste kwartaal meer dan 170 miljoen schade heeft geleden aan uitgestelde en geannuleerde contracten vanwege de overnamedreiging. Ongetwijfeld is dat overdreven, maar zonneklaar is dat een overnamedreiging elke potentiële klant achter de oren doet krabben. Waarom verbindt Oracle eigenlijk nog een tijdslimiet aan het aanbod?
Wat is de grootste concurrent van de nieuwe Office?
… Open Office? Kom nou. Nee: alle oude Office-versies natuurlijk. Over een maandje komt Office 2003 uit. De abonnementhouders krijgen het automatisch thuisgestuurd, maar de – overgrote – rest van de wereld moet worden verleid tot aanschaf. Dat wordt steeds moeilijker voor Microsoft, die in toenemende mate last krijgt van het Novell-syndroom: waarom een update gekocht als de oude ook prima voldoet?
Microsoft zoekt het in de verdergaande integratie met de eigen serversoftware.
De belangrijkste troef is volgens mij niet de nieuwe applicatie Infopath of de XML-integratie, maar de toevoeging van een geïntegreerd documentbeheersysteem. De gespecialiseerde softwareleveranciers in dat segment kunnen hun borst wel nat maken. Organisaties kunnen straks met de professional-versies van hun Windows-software al hun Office-documenten beveiligen (versleutelen), centraal opslaan en de toegangsrechten regelen. Deze uitbreiding is voor bedrijven, die al enige versies van Office-versies hebben laten passeren, wellicht een reden weer eens te upgraden.
Die moeten wel weten wat ze doen. Want met Office 2003 zijn ze er niet. De Office-applicaties werken samen met de onderliggende serversoftware Information Rights Management (een variant op de drm-kopieerbeveiliging) én Windows Server 2003. Organisatie moet dus ook opwaarderen naar Windows 2003. Verder kunnen documenten die via IRM worden beheerd, niet zomaar worden geopend door oudere Office-applicaties en toepassingen van derden. Dat klinkt ineens weer heel vertrouwd.
Moet de EU zijn eigen OS ontwikkelen?
… ze zullen toch wel wijzer wezen. Waar monopolies onvermijdelijk zijn, moeten overheden het heft in handen nemen. Treinen, water, elektriciteit, ok, maar software? Dat moet wel leiden tot producten die al verouderd zijn op het moment dat ze uitkomen. Ik kijk daarom wat ambivalent aan tegen het initiatief van Japan, China en Zuid-Korea om gezamenlijk een Linux-variant te gaan ontwikkelen voor zware, veilige en bedrijfskritische systemen. Als het louter om een ontwikkelsubsidie gaat, dan is het een welkome bijdrage aan de open broncode beweging. Maar als de overheden straks zelf betrokken blijven, leidt dat niet alleen tot gedwongen winkelnering en vervolgens handelsconflicten, maar op termijn ook tot minder innovatieve software.
Dat de Aziatische driehoek af wil van zijn totale afhankelijkheid van Amerikaanse software (lees: Microsoft) is begrijpelijk, te meer daar de kwetsbaarheid ervan bijna wekelijks wordt aangetoond. Kun je je trouwens een Amerikaans ministerie voorstellen dat Chinese software zou gebruiken? Maar er is natuurlijk ook een economisch motief. De overheden willen hun lokale computerindustrie opstoten in de vaart der volkeren. Met Sony, Fujitsu, Matsushita en NEC heeft Japan – de tweede economie ter wereld – nog altijd een flinke hardware-industrie. Maar op softwaregebied stelt geen van de drie landen iets voor. Daar liggen kansen, zeker als deze landen aansluiten bij de internationale tendens naar open-broncode-software. Volgende week zal bij de leiders van Japan, China en Zuid-Korea dus wel een brief van SCO in de bus vallen. Die hadden nog niemand voor week 38; deze week krijgt SGI een beurt.< BR>
Fred van der Molen beschouwt en becommentarieert het ict-nieuws van de afgelopen week.
