In Nederlandse reisdocumenten moeten biometrische kenmerken worden opgenomen, dat is op Europees niveau bepaald. In voorbereiding hierop is door Binnenlandse Zaken een praktijkproef uitgevoerd. Men wilde weten hoe het loket dat een dergelijk document afgeeft eruit moet zien, en of de biometrische kenmerken wel goed gecontroleerd kunnen worden. Het gaat meer specifiek om gezichtsherkenning (‘gelaatscan’) en vingerafdrukherkenning (‘vingerscan’).
Gezichtsherkenning blijkt heel vaak succesvol: in 98,4 procent van de gevallen. Wel moeten daarvoor de aangeleverde foto’s gemiddeld beter van kwaliteit worden en moet de scan-apparatuur worden aangepast. Ook moet de controle van de foto aan het loket gebeuren, zodat wanneer de foto niet goed blijkt, de burger direct actie kan ondernemen.
Bij het nemen van vingerafdrukken moeten mensen worden begeleid en het blijkt ook niet bij iedereen mogelijk. Hierbij spelen met name leeftijd en beschadigingen aan de vingers een rol. Kinderen onder de zes jaar kunnen niet worden gescand. Minister Pechtold moet met dat gegeven weer terug naar Europa. Bepaald moet worden hoe je hiermee omgaat.
Acceptatie door het publiek
Reinier van der Drift van BioXS is specialist op het gebied van biometrie. De conclusies over vingerafdrukken zijn volgens hem herkenbaar uit eerdere rapporten, die van gezichtsherkenning zijn nieuw en leerzaam. Van der Drift zet vraagtekens bij de acceptatie door de gebruikers: “Hoe vaak wordt iemand onterecht als verdachte aangemerkt? Als dit oploopt, kan er weerstand ontstaan. Amerikaanse onderzoeken hiernaar bevatten schokkende gegevens.” Daarnaast merkt hij op dat voor het rapport geen onderzoek is gedaan naar de ‘houdbaarheid’ van de gegevens. “Ervaring is dat je zo’n scan regelmatig moet herhalen, zeker bij ouderen. Eens per jaar of nog minder is vaak te weinig!”
Ook Karin van de Kerkhof reageert namens het GvIB, het Genootschap van Informatiebeveiligers: “De net afgesloten praktijkproef van BZK leert dat er nog veel gedaan moet worden om biometrie te kunnen gebruiken voor identificatie. Als je een goede bui hebt op het moment dat je het paspoort aanvraagt, ben je gedwongen altijd een goede bui te hebben. Anders kom je het land niet in of uit. Maar ja, andersom is erger, dan ben je altijd verplicht een treurig gezicht te hebben.” Met een wat serieuzere ondertoon zegt ze: “Het is jammer dat het evaluatierapport van de proef blijft steken in constateringen en nauwelijks aanbevelingen geeft om essentiële tekortkomingen aan te pakken.”
