Als consultant kom je bij veel bedrijven over de vloer, en je krijgt te maken met allerlei gebruikers, zowel uit de business als de techneuten.
Het is 1994, mijn eerste baan als business intelligence consultant, in de retail, op het snijvlak van CRM en BI. De applicatie biedt allerlei mooie features voor het initiëren van customer loyalty programma’s, de klantenkaart doet zijn werk, op basis van de informatie uit de brondatabases kan in het datawarehouse gewerkt worden aan het profilen van klanten, en kunnen gerichte marketingacties bedacht worden. De klant: de marketeer, die op basis van intelligente cross- en upselling en innovatieve actiemarketing goeie omzet genereert.
Wat mij betreft een goed voorbeeld van de samenwerking tussen de BI consultant en de marketeer-klant. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. We draaien de mooiste zaken in elkaar, mailinglijsten, besteladviezen per marketingactie, alles komt uit het datawarehouse. Dat niet alleen, oplossingen die werken en die zorgen voor omzet. Dat is het motto.
Enkele weken geleden, ik sta in een landelijke winkelketen, mijn oog valt op een ochtendkrant, een geel schap met naast de krant ook interessante DVD’s. Koop de krant en krijg er een DVD bij, voor weinig. Die ene titel spreekt mij wel aan. Met krant en DVD naar de kassa. De winkeljuffrouw meldt me dat ik de DVD bij de servicebalie kan afhalen, geen probleem, wat een goede actie heeft deze marketeer bedacht. Met weemoed denk ik terug aan 1994.
Daarna komt de schaar tevoorschijn, met de mededeling dat ze de bon nodig heeft voor de actie. Mevrouw, dat kunt u toch niet menen ? De telefoon wordt gepakt, de supervisor gebeld. De toon van het gesprek leert mij dat men onverbiddelijk is. De bon moet uit de krant. Maar mevrouw, u begrijpt toch wel dat ik geen krant ga kopen waar een stuk uit is geknipt. Nog wel uit de sportkrant. Ja meneer, de bon is nodig als bewijs.
Een van de wijze lessen die ik de afgelopen jaren heb geleerd (even tot 10 tellen) is mijlenver weggezakt, mijn mededeling voor de verkoopster is “weet u wat, laat maar zitten die krant en DVD !”. De rij achter me is aanzienlijk gegroeid. Waarom hebben ze dan ook geen goede analyse gedaan op het datawarehouse, waaruit ze hadden kunnen leren dat de gemiddelde afrekentijd tijdens domme marketingacties vervijfvoudigd ?
Buiten slaat de beroepsdeformatie nog verder toe. Waar is dit fout gegaan. Wie is er verantwoordelijk voor een procedure, voortvloeiend uit dit hele systeem, waarin staat dat zonder bon geen actie mogelijk is. Zal ik me aansluiten bij de blog van Andries, is dit werk van een junior ? Nee, de juniors die ik meemaak op werk blinken uit door eagerness en slimheid.
De andere geleerde les – het gaat om het eindresultaat – spookt door mijn hoofd. Ik twijfel even aan de betekenis van het woord pragmatisch: op nut en bruikbaarheid gericht. Dat komt dus niet voor in het woordenboek van deze marketeer en BI consultant.
Mijn oudste dochter brengt me terug op aarde: papa, ijsje !
Zwijgend tik ik ’s avonds mijn blog, aangezien ik geen film kan kijken heb ik toch niets anders om handen. . . . . .
