Vakantietijd. Heerlijk. Weer even tot rust komen en weg zijn van alle computers, pda’s en Xbox-en. Maar voor mijn kinderen is het een heel ander verhaal. Terwijl wij nog gewoon buiten speelden en de keuze hadden uit Nederland 1 en 2, valt het tegenwoordig niet mee om kids zonder MSN, laptop, game console en tv te vermaken. Zelfs voor een korte vakantie moet tegenwoordig een hele verzameling apparatuur mee: tv met satellietontvangst, twee laptops (anders krijgen ze ruzie), mp3-spelers, dvd’s en nog veel meer. Gelukkig vindt de jongste een kleurplaat af en toe ook nog wel eens leuk, maar dat zal wel niet lang meer duren.
Je wordt in de vakantie al snel gebombardeerd tot een soort activiteitenbegeleider die ongeveer tien keer per dag de vraag krijgt: "Wat gaan we vandaag doen?" en "Waarom kon de computer niet mee op vakantie?". In week twee wordt het echter al beter. Er wordt wat gevist, gezwommen, gelezen en af en toe maken ze zelfs een praatje. Ze vragen zich dan bijvoorbeeld af hoe wij vroeger – zonder internet of computer – toch onze werkstukken voor school konden maken.
Ook ikzelf kan het echter niet laten om af en toe via de pda mijn e-mail te checken of 's ochtends even het nieuws te lezen. Wel kort, want de kosten voor mobiel internet gieren de pan uit in het buitenland. Moeten die kosten voor internationaal mobiel dataverkeer wel naar beneden, zoals de EU besloten heeft? Misschien is het juist wel een goede bescherming tegen jezelf!
Het staat echter intussen wel vast dat de scheidslijn tussen werk en vrije tijd steeds dunner wordt en dat het idee van altijd en overal bereikbaar zijn geen toekomstmuziek maar werkelijkheid is. Voor de kinderen is het over een paar jaar de normaalste zaak van de wereld om op vakantie te e-mailen of even mobiel te chatten met vriendjes en vriendinnetjes. En hoewel 'echte' vakanties vaak nog wel worden gerespecteerd, is het voor de zakenman of -vrouw van vandaag eigenlijk nu al ondenkbaar om in het weekend of 's avonds niet bereikbaar te zijn. Want net zoals zakendoen allang niet meer wordt beperkt door geografische grenzen, zo moeten we nu ook direct kunnen reageren op een vraag van een klant uit Los Angeles of Singapore, ongeacht de tijdsverschillen. En ik? Tja, ik ben blijkbaar nog een beetje van de oude stempel: als ze me missen, dan ben ik vissen!
Hans van der Meer
Marketing Manager Office Business Applications bij Microsoft
