De beste manier om de kosten van een infrastructuur omhoog, en de beschikbaarheid omlaag te krijgen? Sluit compromissen. Maak vooral geen keuzes. Keuzes zijn lastig. Vervelend ook. En het past niet bij ons polderdenken, een benadering die ook binnen de ict nog veel aanhangers heeft.
Met een beetje van dit en een beetje van dat gaan we het echter niet redden. De realisatie van goede, betaalbare, bedrijfszekere en toekomstbestendige digitale infrastructuren vergt het maken van keuzes. Harde keuzes, soms. Dat staat haaks op de compromiscultuur die we in dit land zo goed kennen. Hoewel men hoopt daarmee ‘elkaar in het midden te vinden’, of ‘het beste van beide aanpakken’ te verenigen, is de werkelijkheid uiteindelijk veel wreder.
Een voorbeeld? Er zijn mensen die kiezen voor Windows-servers en Linux-servers. Maar dat verdubbelt de benodigde platformbeheercompetenties en het introduceert een integratieproblematiek. In een klap hebben we dan de hoeveelheid benodigde expertise, maar mogelijk ook onze personele beheerorganisatie met een factor drie vergroot.
De hoop van de polderdenkers is dezelfde als die van Marilyn Monroe, die aan Albert Einstein voorstelde om samen kinderen te maken: “Stelt u zich voor, mijn schoonheid en uw intelligentie, wat een fantastische kinderen worden dat!” De werkelijkheid lijkt dan vaak meer op het ontnuchterende antwoord van Einstein: “Zeer wel mogelijk, maar stel dat ze mijn schoonheid en uw intelligentie krijgen?”
In infrastructuren kiezen we bijvoorbeeld voor applicaties onder Citrix en voor applicaties op de pc. Het eindresultaat is dat men wel licenties voor Citrix betaalt, maar geen kostenvoordelen op de desktophardware realiseert. Daarbij heeft men dan de beheercomplexiteit verdubbeld en voor elke applicatie-uitrol een extra activiteit geïntroduceerd, namelijk de selectie van een desktopplatform.
Kortom, ik wens u veel pijnlijke keuzes toe om daarmee het hoofd boven water te kunnen houden.
