Heeft u ooit een supercomputer gezien? Talloze identieke computers, netjes naast en boven elkaar opgesteld in een grote ruimte met airconditioning, rekken met zware netwerkapparatuur en kabels die onder de vloer lopen? Hoe anders is het thuis gesteld met onze computers en netwerken.
Heeft u ooit een supercomputer gezien? Talloze identieke computers, netjes naast en boven elkaar opgesteld in een grote ruimte met airconditioning, rekken met zware netwerkapparatuur en kabels die onder de vloer lopen? Prachtig, vindt u niet? Alleen de knipperende ledlichtjes en het gezoem van de ventilatoren zijn een teken van uitermate hoge activiteit. Onzichtbaar als het ware, want naar wat er zich precies in het binnenste van deze supercomputers afspeelt, kunnen we alleen maar raden. Soms blijf ik even stilstaan en probeer ik een bepaald ritme te ontdekken in de dans van die lichtjes.
Hoe anders is het thuis gesteld met onze computers en netwerken. Al geruime tijd zoek ik naar een nette oplossing voor mijn netwerkschakelkast in de garage. Er staat een modem van de kabelprovider die niet past bij de switch van de digitale televisie. Er staat een router die – alhoewel van dezelfde fabrikant – niet gestapeld kan worden op de kleine 8-poorts gigabit switch van de professional series. Mijn netwerkschijf zit in een mooie witte behuizing en schreeuwt eigenlijk om een iMac en mijn home server staat dwars omdat de kast te ondiep is. Dit allemaal in schril contrast met de keurig nette opstelling van de zekeringkast.
Naarstig speur ik op beurzen en op het internet naar apparaten die perfect op elkaar gestapeld kunnen worden. Met standaardafmetingen dus. Die zijn er niet, terwijl standaardisatie nu juist de hoeksteen is van het huidige computertijdperk. Standaardisatie heeft er toe bijgedragen dat de computerindustrie zo ver is gekomen. Kijk maar naar de strijd tussen HD-DVD en Blu-Ray. Wanneer de strijd na jaren uiteindelijk is beslecht, is er alweer sprake van een opvolger met een nog betere technologie.
Ik ben bang dat mijn wens om alles netjes onder elkaar in de schakelkast te kunnen opstapelen voorlopig niet vervuld zal worden. Maar ik wil mijn eigen lichtjes, die knipperen op óns ritme, de hartslag van het gezin. Dan kan ik zonder de kamer van mijn zoon binnen te gaan en zijn privacy te schenden, in de schakelkast zien of poort 3 van de hub nog actief knippert, of slechts af en toe, op het ritme van de ademhaling van mijn slapende zoon. En dan kan ik rustig zelf gaan slapen.
Guy Janssens
Reseller Channel Manager Intel
