WCIT2010, dat onlangs in Amsterdam plaatsvond, was een ‘kritiekloos evenement’. Deze enige vorm van kritiek is te horen van analist Adriaan Meij van het Nederlandse Ame Research. ‘De Verklaring van Amsterdam, mede getekend en gefinancierd door het ministerie van Economische Zaken en de gemeente Amsterdam is een marketingdocument van de grote concerns.’
Meij schrijft dit op zijn eigen site en in het blad High Tech Analysis. Hij heeft bewondering voor brancheorganisatie ICT~Office, het ministerie van Economische Zaken en de gemeente Amsterdam die WCIT organiseerden. Wel is er kritiek op de slotverklaring waarin ict een belangrijk hulpmiddel is voor gewenste duurzame economische groei, minder energieconsumptie en CO2 uitstoot en een bijdrage levert aan verbeteren van de kwaliteit van het leven en het vertrouwen en om constructief de kansen van globalisering te benutten. Hierbij is een rol weggelegd voor de overheid en ambtenaren die samen met het bedrijfsleven werken.
Meij heeft echter een andere mening: ‘Het enthousiasme is even aanstekelijk als de realiteitszin bedroevend. Ict is gewoon ingebed in de economie en helemaal niet verantwoordelijk voor de helft van de productiviteitsgroei. Ict is wel een belangrijke vervuiler die de uitstoot van broeikasgassen sterk bevordert en dat wordt alleen maar erger met de groei van datacenters die de snelle opkomst van cloud computing moeten gaan faciliteren. Er is een toenemend overschot aan ict-professionals, alleen een tekort aan experts. Nationale en Europese wetgeving op het gebied van data centers staat nog in kinderschoenen.’
Mey vervolgt: ‘De Verklaring van Amsterdam, mede getekend en gefinancierd door het ministerie van Economische Zaken en de gemeente Amsterdam is een marketingdocument van de grote concerns, zoals Microsoft, HP, IBM, SAP, Oracle en Capgemini, dat ten doel heeft hun omzet te vergroten. Het gaat hen om aandeelhoudersrendement, maar de woorden zijn veranderd in duurzaamheid. Ict en duurzaamheid hebben niets gemeen. Aan hardware en software zit geen aspect van duurzaamheid. De verklaring is ook een uitdrukkelijk liberaal politiek manifest dat globalisering bejubelt en ict aanprijst als panacee voor alle kwalen. Toch was juist ict het grote hulpmiddel van de bancaire organisatoren van de kredietcrisis die de wereld in een ongekende recessie heeft gestort. En over de voordelen van globalisering wordt heel verschillend gedacht.’
Meij zegt een groot voorstander te zijn van de opkomst van de informatie-economie. ‘Daarvoor is wel kritisch vermogen nodig. Dat ontbreekt in de verklaring. Dergelijke kostbare, kritiekloze, nogal opgeblazen en vrijblijvende marketing voor de grote concerns van een specifieke bedrijfstak moet de overheid niet meer willen ondersteunen.’
