Spoelstra spreekt: Bekocht

Ik vroeg laatst aan een kennis hoe het nieuwe systeem beviel wat ze kort geleden bij hem op de zaak in gebruik hadden genomen. Het werkwoord ‘bevallen’ was volgens hem wel op zijn plaats. De ingebruikname was namelijk een nogal zware bevalling geweest.

Hij zei: ‘ik snap het niet. In de demo zag het er zo mooi uit. Maar toen we het eenmaal in gebruik namen, had ik het gevoel alsof ik iets op de jaarlijkse braderie had gekocht.’ Op de braderie heb je ook altijd van die handige verkopers die in een korte demonstratie je zo alle voordelen van een uiensnijder aan je uit kunnen leggen. ‘Uien snijden zonder te huilen, mensen!’. En als je de uiensnijder dan thuis wilt gebruiken, zit je al huilend te klooien met dat plastic apparaat dat én geen uien snijdt én na één keer gebruiken niet meer schoon te krijgen is. En terwijl de tranen over je wangen bungelen, denk je: ‘hoe deed die man op de braderie dat ook alweer?’.

Eeuwige trouw

Zo voelde, volgens de kennis, de implementatie van het nieuwe pakket ook. ‘Voor mijn gevoel kreeg ik heel iets anders dan ik had gekocht. En de leverancier was, nadat we de offerte ondertekend hadden, ineens een stuk minder vriendelijk en stelde zich nogal hard’, of zoals hij het zelf noemde, ‘zakelijk op.’

Alsof je met een mooie bruid bent getrouwd maar zodra je haar over de drempel hebt getild, knipt ze haar haar in een boblijn en blijkt ze verslaafd te zijn aan Croky-chips. Garantie tot aan de deur. ‘Maar ach’, zei hij, ‘gelukkig hebben we de leverancier geen eeuwige trouw beloofd. Hooguit vijf jaar.’

Kopen is moeilijk

Ze zeggen wel eens ‘Verkopen is een vak’. Dat klopt, maar iets kopen is misschien wel net zo moeilijk.