Onderzoekers van de Rutgers University uit New Brunswick hebben een systeem bedacht waarbij gewone simpele wifi wapens, bommen en explosieve chemicaliën kan ontdekken in tassen of andere bagage. Daarmee kan een simpel wifi-signaal gebruikt worden om mogelijke gevaren te ontdekken op plaatsen waar dure apparatuur geen optie is of waar tijdelijk snel extra toezicht nodig is.
In de steeds banger wordende wereld is de vraag om extra beveiliging groot. Maar geld voor extra personeel of gespecialiseerde apparatuur in te huren of aan te schaffen, is er vaak niet. Het blijkt echter mogelijk om met simpele wifi-apparatuur de inhoud van jassen, tassen en andere bagage te scannen. Volgens de schrijvers van de onderzoekspaper ‘Towards in-baggage suspicious object detection using commodity wifi’ is de zogenaamde channel state information (wat leuk vertaald als CSI) van wifi-apparatuur fijnmazig genoeg om zowel metalen als vloeibare objecten te ontdekken zonder de bagage open te hoeven maken.
Overal beveiligers
Zeker voor lezers die deze zomervakantie in Frankrijk geweest zijn of daar nog naartoe gaan: elk publiek gebouw heeft een legertje beveiligers voor de deur die in al uw tussen kijken. Met het voorgestelde systeem in het artikel, dat ook nog eens de ‘best paper award‘ op de IEEE-communicatie-conferentie 2018 won, is al dat snuffelen in tassen niet meer nodig.
Om een werkzaam systeem te verkrijgen, is een wifi-apparaat nodig met twee of drie antennes die in het normale netwerk-systeem geïntegreerd kan worden. Het achterliggende systeem analyseert vervolgens wat er gebeurt als de wifi-signalen door een tas heen moeten en of deze signalen weerkaatsen op metalen objecten of verpakkingen met vloeibare inhoud.
De onderzoekers deden experimenten met in totaal vijftien soorten objecten in zes verschillende tastypen. Een succespercentage van 99 procent werd gehaald in de eerste stap bij het detecteren en scheiden van gevaarlijke objecten van ongevaarlijke. In de tweede stap kon het systeem in 97 procent van de gevallen bepalen of het om een object van metaal of vloeistof ging. Bij het gebruik van minder verschillende tassen voor de tests, liep het slagingspercentage terug omdat bij die tassen het materiaal meer leek op dat van de inhoud.
Een volgende stap is daadwerkelijk de vorm van de objecten zichtbaar maken en het bepalen van de vloeistofinhoud. Hiervoor moet de accuratesse wel vergroot worden.
