Nederlands grootste bitcoin-fabriek voor particulieren heeft nooit bestaan. Berry van M., de eigenaar van het failliete Koinz Trading, gaf onlangs voor de rechter toe dat in Lelystad zelfs geen enkele bitcoin is gedolven. De computers voor het mijnen van deze digitale munten waarvoor de man ruim twee miljoen euro bij investeerders ophaalde, bestonden alleen in diens fantasie.
De rechtbank achtte deze week oplichting bewezen en veroordeelde de man in hoger beroep tot 38 maanden cel. Berry van M. werd in 2015 al veroordeeld wegens een mislukte plofkraak en later nog voor witwassen. Begin 2017 stortte de uit de autohandel afkomstige ondernemer zich op de verkoop en het beheer van computers voor het delven van bitcoins. Maar een groot aantal beleggers zag niets van hun investering terug.
In februari 2018 werd Koinz Trading failliet verklaard. Ook een ander bedrijf van Berry van M. dat achter de bitcoin-fabriek zat (Mining Hardware Solutions) ging ten onder. In november 2018 deed de FIOD bij hem een inval op verdenking van oplichting van de beleggers in de bitcoin-fabriek.
Een jaar daarvoor leek Koinz Trading nog succesvol. De ondernemer uit Lelystad wist veel belangstelling voor zijn fabriek te trekken nadat de eerste investeerders aardig wat rendement uitgekeerd kregen. Dat geld kwam echter niet uit de productie van cryptovaluta maar uit de tweede golf investeringen; volgens het Openbaar Ministerie (OM) een klassiek voorbeeld van een piramidespel.
Vooropgezet plan
Het OM spreekt ook van een vooropgezet plan om kopers op te lichten, een conclusie die de rechter heeft overgenomen. De eerste kopers van een mining computer waren vrienden en kennissen. Ook een mailcampagne wekte veel interesse. Een artikel ruim acht jaar geleden in De Volkskrant deed de rest.
De ‘bitcoinfabrikant’ ontving die krant in een kantoortje op een industrieterrein in Lelystad. Toen hem om een rondleiding door de fabriek werd gevraagd, antwoordde hij dat de verzekeringsmaatschappij dat niet toestond. De locatie van de loods waar ruim duizend computers voor bitcoin-mining zouden staan, moest geheim blijven. Ook zei hij voor bedrijfsspionage te vrezen, terwijl ook inbrekers niet op een spoor mochten worden gezet.
‘Of de productieplaats voor bitcoins van Van Mourik werkelijk bestaat, is voor de buitenstaander dus niet te controleren,’ tekende De Volkskrant daarbij aan. Ook Mieke de Haas, secretaris van Verenigde Bitcoin Bedrijven Nederland, was destijds argwanend. Want door de hoge stroomprijzen zou het delven in Nederland moeilijk winstgevend zijn te maken.
Dat is nu nog moeilijker geworden. Van de maximale voorraad van 21 miljoen bitcoin is inmiddels 95,05 procent gemined. Het kost steeds meer stroom om dit restant te delven.
