COLUMN – Tijdens de World Humanoid Robot Games in China, een soort Olympische Spelen voor robots, heeft een robot het wereldrecord van Usain Bolt op de honderdmetersprint verpulverd. De robot deed 9,32 seconden over de afstand, meer dan een kwartseconde sneller dan de tijd van Bolt. Toen ik dit las, was ik verbaasd: ik dacht dat dit allang kon en we veel verder waren.
Het lijkt me trouwens niet helemaal eerlijk. Het is een beetje alsof een puber van 15 de eerste etappe van de Tour de France heeft gewonnen, op z’n fatbike.
We zouden ons meer moeten verbazen
Dat ik in de veronderstelling was dat een robot al veel sneller is dan de mens, komt omdat we heel snel wennen aan ontwikkelingen. Vroeger waren we helemaal verbaasd als we twee balkjes op het scherm konden laten bewegen. En als die twee balkjes dan ook nog een klein vierkantje konden aantikken, dan was het net alsof je tennis speelde op de televisie. Kinderen hebben deze verbazing niet meer. Ik zag mijn neefje van anderhalf onlangs boos op z’n tablet kijken. Je zag hem denken: wat is dit ding traag, joh.
Tubbies
Je went eraan dat dingen snel gaan. Als je tegenwoordig naar de Chinees gaat en een rijstafel voor acht personen bestelt, dan ga je na drie minuten op je horloge kijken. Waar blijft het eten? Ik heb nog meer te doen vandaag. Ook als we een product online bestellen, zijn we boos als het de volgende ochtend nog niet is bezorgd.
Wel jammer. We zouden ons meer moeten verbazen. We zouden met z’n allen kunnen juichen als Microsoft opstart, even een sprongetje als de wifi het doet en gewoon heel verbaasd kijken als je na zes minuten de rijsttafel voor acht personen in een tasje voor je neus hebt.
Jacob Spoelstra is columnist/stand-upcomedian. Kijk hier voor meer informatie.
En dat we elke week weer over de grond kunnen rollen van het lachen door die collumns 😉
Net als bij AI lijkt er trouwens meer nadruk op het op gang brengen, dan het afremmen van die machines..
Lees ik een column of Gollum?
De clown van Computable haalt de afhaalchinees erbij om ons ongeduld te bespotten maar verwart de snelheid van levering met de snelheid van verandering. Een rijsttafel kan na zes minuten klaarstaan omdat de keuken al bestaat. Bij humanoïde robots bouwt China ondertussen niet alleen de maaltijd maar ook de keuken, de apparatuur en de toeleveringsketen.
Europa en Amerika kunnen zich dus wel verbazen over wat inmiddels mogelijk is maar vooral Europa heeft de race al verloren voordat het goed en wel aan de start verscheen. Niet omdat China sneller bezorgt maar omdat het sneller leert, produceert en opschaalt. De relevante vraag is daarom niet: “Waarom kan dit nog niet?” De juiste vraag is:”Waarom kunnen wij het niet meer?”