Het onderscheid tussen de oude en de nieuwe economie is een zinloze dichotomie. Beide stromingen hebben elkaar hard nodig. Het afleveren van elektronisch bestelde goederen is daar een eenvoudig voorbeeld van. Niet de snelheid van het licht – de nieuwe economie – bepaalt het tempo, maar de snelheid van vrachtwagens en bestelbussen die de spullen afleveren – de oude economie.
Automatisering bevindt zich op een interessant snijvlak tussen oud en nieuw. Het opplakken van een modieus e-tje bepaalt of je jezelf als IT’er in de oude of de nieuwe economie positioneert. Een kwestie van marketing.
De eerste woensdag van deze maand bevond ik mij des avonds in het broeierige centrum van de Nederlandse nieuwe economie. Investeerders en ondernemers ontmoeten elkaar onder de naam First Wednesday in een Amsterdams grand café. Het waren echter niet louter ondernemers uit de nieuwe economie die daar ‘netwerkten’ met geldschieters. ‘Traditionele’ automatiseerders liepen er ook rond omdat de nieuwe economie big bugs betekent voor de oude. Het fundament van veel e-commerce applicaties bestaat namelijk uit een goed functionerende backoffice die ervoor zorgt dat goederen daadwerkelijk de deur uitgaan en – niet onbelangrijk – dat de rekening op het juiste adres met het juiste bedrijf arriveert En dat kunstje is niet nieuw.
Een directeur van een IT-bedrijf vertelde trots dat hij nog uit de oude economie stamt. Nuchter als een kalf gaf hij aan dat zijn backoffice-pakket jonge e-ondernemers voorziet van de infrastructuur waarmee deze hun geld in de nieuwe economie verdienen. Soms blijken jonge zakenlieden zo in de ban van de speurtocht naar klanten en diensten op het Internet dat de blik louter naar buiten is gericht.
De oude economie blijkt nog goed van pas te komen wanneer de blik naar binnen moet worden gericht, want daar bevinden zich de mechanismen waarmee bedrijven levensvatbaar worden: boekhouding, factureren, distribueren. Processen die zo oud zijn als de weg naar Rome, maar ook in de nieuwe economie van groot belang.
