Spoelstra spreekt: Hoor, wie klopt daar kinderen?

Ik vroeg vorige week aan mijn dochter: hoe weet ik nu of Sinterklaas ‘s nachts in onze woonkamer rondsnuffelt en niet één of andere inbreker? Makkie, zei ze, Sinterklaas zit op een paard en de inbreker op een scooter.

Dit is eigenlijk ook wat er met beveiligen van software aan de hand is. Wie laat je binnen? Niet iedereen die ’s nachts in je huis rondspookt, is een goedheiligman. Dit lijkt een simpel voorbeeld, maar dit is wel de praktijk en geeft wel weer hoe dubbel beveiliging is. En dan maakt het niks uit of de software nu bij je thuis staat of in de wolken. Het probleem blijft hetzelfde. Wie laat je binnen en wie niet?

Verdwaald

De oplossing is ook hetzelfde. Deur op slot houden en geen vreemdelingen binnen laten die verdwaald zijn zeker. Tenminste, niet voordat je naar zijn naam hebt gevraagd. Maar niemand binnenlaten kan ook niet, dan krijg je niks in je schoen en in het geval van de computer kan de gebruiker niet bij zijn applicatie.

Niet dat ik overigens nog in Sinterklaas geloof. Ik had dat al op jonge leeftijd door, want ik had drie oudere broers en zussen. Alleen papa deed altijd net alsof wij nog wel in Sinterklaas geloofden. Dan was het sinterklaasavond en waaide de wind door de bomen en regende het pijpenstelen en dan zei papa: ik ga even kijken hoe de boerenkool er voor staat. Dan ging hij op zijn sloffen naar de schuur, pakte daar een grote zak met cadeaus, liep om het huis heen, zette de zak met cadeaus voor de voordeur, belde aan, liep snel weer om het huis heen terug en ondertussen hadden wij dan de achterdeur op slot gedaan. En dan tikte papa op de achterdeur en riep: doe niet zo flauw, doe die deur open! En dan zongen wij: hoor, wie klopt daar kinderen?

Schoorsteen

Je moet ook niet de illusie hebben dat je alles met een beetje software kunt beveiligen. Sinterklaas komt met paard en al via de schoorsteen naar binnen. En wij hebben niet eens een schoorsteen.