Bijna twee derde van de Amerikaanse ict’ers heeft een cv in zijn laatje liggen; klaar om verstuurd te worden naar een nieuwe baan. Van de Nederlandse ict’ers is slecht 14 procent actief op zoek naar een baan. De ict-markt trekt aan en de rapporten over de toenemende gekte op de arbeidsmarkt slingeren ons om de oren.
Nuchterheid of lafheid? Niemand weet hoe groen het gras is bij de buren. En waarom zou je gaan kijken als het bij jou mooi gemaaid is? Maar de Nederlandse ict’er snijdt zich op deze manier wel mooi in de vingers. Soms kun je beter profiteren van de dingen die er op dit moment zijn. De ict’er die tien jaar geleden startte in de industrie en het niet redde tijdens het instorten van de economie, heeft er in ieder geval een auto.
Als je carrière wil maken moet je open staan voor een nieuwe baan. En dus wel willen solliciteren. De arbeidswetten zijn in ons land veel strenger. In Amerika is de kans op ontslag veel groter. Een Amerikaanse ict’er moet wel nadenken over zijn carrière. Een ict’er in Nederland hoeft dat niet, maar is er daarom ook veel minder bewust mee bezig. En dat is stom. Door bezig te zijn met je carrière en dus na te denken over volgende stappen en opleidingen, wordt de kans op het behoud van je baan veel groter.
Waarschijnlijk is de Nederlandse ict’er gewoon bang. Bang om te verliezen wat hij heeft. En blijven zitten is veel veiliger dan op zoek gaan naar een nieuw avontuur. Zou dat ook de reden zijn dat de ict’er in ons land, ondanks aanbevelingen van onderzoeksbureau Gartner en werkgeversorganisatie ICT~Office, zich niet durft te specialiseren? Laat mij weten hoe u hierover denkt.
