Consequente keuzes moeten consequent worden uitgevoerd. Als er iemand in de organisatie slappe knieën krijgt of uitzonderingen maakt, gaat het geheel schuiven, en kun je je de moeite besparen. Zo hoorde ik laatst een kant van een interessant telefoongesprek.
“Server stabilisatieproject, met Harry.”
“Ja, daar spreekt u mee.”
“Dat kan kloppen, we hebben nogal wat bestanden verwijderd.”
“Nou, de servers waren aan het vollopen, waardoor er bij jullie bijna niet meer gewerkt kon worden.”
“Welke bestanden ging het precies om, zei u?”
“Ik begrijp het, en wanneer was dat afdelingsuitje?”
“Tja, dat is al weer een paar jaar geleden.”
“Hoezo úw foto’s? Ze staan op een server van…”
“Nou, bestanden die u op onze server zet, worden eigendom van onze organisatie.”
“Hoor eens, daar hebt u voor getekend. Vanaf het moment dat u die bestanden op onze servers zet, vallen ze onder onze regels.”
“Meneer…”
“Meneer, dat zijn de regels, ik kan ze niet veranderen. En privé-foto’s kunnen we niet tot in de eeuwigheid blijven bewaren”
“Luister, wij hoeven er helemaal niet voor te zorgen dat die bestanden worden teruggezet. Vorige maand heeft uw baas zelfs nog een mailtje rondgestuurd, om aan te kondigen dat we privé-bestanden zouden verwijderen.”
“Hallo, wij hebben u nog gematst, u hebt drie weken extra de tijd gehad om ze op te ruimen.”
“Blijft u vooral kalm, er is geen noodzaak om te schreeuwen.”
Het gesprek eindigde er mee dat de beller aankondigde zijn gelijk te halen bij de directeur. Met het antwoord van de directeur is dan gelijk het lot van dit project bezegeld. Geeft hij in dit geval toe dan zal iedere volgende klager ook zijn zin krijgen en kun je dit project evengoed stoppen.
