Je leest weleens zinnen in nieuwsberichten die je na het lezen direct nog eens wilt lezen omdat je denkt dat je het niet goed gelezen hebt. Zo las ik de zin ‘Het Franciscus Gasthuis en Vlietland in Rotterdam is een onderzoek begonnen naar de mogelijkheid om te ruiken of iemand besmet is met het coronavirus’. Ik heb de zin direct nog een keer gelezen.
Nu weet ik dat je veel kunt ruiken. Zo kun je bijvoorbeeld heel makkelijk ruiken of iemand onhandig is. Die mensen ruiken namelijk altijd naar wc-verfrisser. En die ruiken niet naar wc-verfrisser omdat ze een goedkoop geurtje op hebben, maar omdat ze elke keer de bus wc-verfrisser verkeerd beetpakken en zichzelf in het gezicht spuiten.
Mensen die last hebben van horecagriep kun je ook heel goed ruiken. Horecagriep wordt in de volksmond ook wel een kegel genoemd. Daar helpt zelfs anderhalve meter niet tegen. Ik heb een collega gehad die nogal veel dronk en hij probeerde dit te verbloemen door heel veel aftershave op te doen. Hij gebruikte wel een heel goedkoop geurtje waardoor hij nog meer naar alcohol stonk.
Elektronische neus
Nu gaan we dus onderzoeken of je het coronavirus kunt ruiken. Dit gaan we doen met een elektronische neus, een zogenaamde e-nose. Dus niet met je eigen neus, zoals ik de eerste keer dacht toen ik het artikel las. Dit zou ook nogal raar zijn. Dan zegt de dokter: ‘Zeg eens ‘aaaah”, waarna hij je adem ruikt. ‘Ja, jij hebt corona’. Om er direct achteraan te zeggen: ‘Oh kak, en ik nu ook’.
Ik ben wel heel benieuwd hoe het gaat aflopen met de e-nose. Ik ben in ieder geval erg enthousiast. Ik denk dat het net zo’n succes wordt als de corona-app. Ik heb daar een neusje voor.
