Distributeurs of fabrikanten hebben er alle belang bij resellers af en toe even in de watten te leggen, zeker als daar een bepaalde minimumafname tegenover staat. Een WK-kaartje voor de finale Nederland-Duitsland doet dan wonderen. Zo’n kaartje kan op de zwarte markt aardig in de papieren lopen, maar ook ‘wit’ is de waarde daarvan niet onaanzienlijk.
Hoe kijkt de fiscus aan tegen de wondere wereld van incentives? Hoe ziet de belastingdienst de transacties waarbij WK-kaartjes, iPods, leuke reisjes en andere aantrekkelijke waar gratis over de toonbank gaan, tezamen met de handel waar het eigenlijk om draait? Moet de gulle gever zich bedenken voordat hij de ontvanger in de nesten werkt? Moet de ontvanger de aangeboden gaven bescheiden van de hand wijzen en genoegen nemen met de beperkte transactie waar het om te doen was? En spelen er behalve fiscale ook nog andere zaken? Kan het aanbieden van WK-kaartjes bijvoorbeeld worden gezien als een vorm van reclame, waar een reclamecode op van toepassing is die nog meer beperkingen oplegt? Het leven wordt er niet eenvoudiger op.
Loon in natura
Incentives worden vaak aan het eigen personeel gegeven. De bedoeling daarvan is uiteraard de prestaties van het bedrijf op te krikken. Bedrijfsuitjes, jubilea, gratificaties, ze hebben allemaal hetzelfde doel. De fiscus stelt daar inderdaad zijn eisen aan. Een gratis bioscoopje, een lease-auto, een WK-kaartje: het is voor de werknemer eigenlijk niet anders dan loon in natura. De fiscus belast het profijt uit een dienstbetrekking en behalve het verdiende geld kan het profijt ook bestaan uit immateriële inkomsten.
Dat ligt alleen anders, als iets wordt ‘genoten’ wat dient voor de behoorlijke vervulling van iemands dienstbetrekking. Behalve deze escape kent de fiscus ook nog andere regels, waardoor met name personeelsfeesten onder bepaalde voorwaarden geheel of gedeeltelijk onbelast zijn voor de loonbelasting. Zo moet het feest toegankelijk zijn voor minimaal 75 procent van de werknemers. Over een bedrag van 340 euro per werknemer is er dan geen loonheffing verschuldigd. Bij jubilea zijn de financiële grenzen nog wat ruimer.
Relaties
Hoe zit het als er cadeautjes worden weggegeven aan resellers, leveranciers of agenten – personen dus met wie de aanbieder geen werkgever-werknemerrelatie heeft? Ook daarbij bestaat de mogelijkheid van fiscale voordelen. Een distributeur of fabrikant, die – laten we het voorbeeld maar aanhouden – een WK-kaartje weggeeft, mag dat als onkosten beschouwen en in zijn boekhouding in rekening brengen. De ontvanger, dus bijvoorbeeld de reseller, mag het geschenk dan naar alle waarschijnlijkheid, omdat er een duidelijke link bestaat met zijn beroepsactiviteit, als een belastbaar voordeel beschouwen. De schenkende onderneming (de distributeur) moet dan wel de ontvanger (de reseller) aan de fiscus bekend maken, zodat deze door de fiscus geïdentificeerd kan worden als degene die het voordeel geniet. Dat gebeurt door een zogenaamde fiscale fiche. Als dat ontbreekt, kan de fiscus aan de schenkende onderneming een fiscale aanslag van 309 procent opleggen. Als de ontvanger van het WK-kaartje niet door de schenkende onderneming bekend wordt gemaakt en het toch ‘uitkomt’ wie de ‘gelukkige’ was, kan de fiscus de pret verstoren door het voordeel bij hem te belasten. Daarbij doet zich vervolgens de vraag voor van welke waarde de fiscus zal uitgaan, de kostprijs van het schenkende bedrijf of de ‘winkelwaarde’. Waarschijnlijk zal dat de kostprijs zijn.
Reizen
Met het aanbieden van reizen als incentive aan relaties is het niet veel anders, al zien we daar een mogelijke parallel met de zakenreis van een werknemer. Als aan de reis die aan een relatie wordt aangeboden een zakelijk karakter verbonden is, bijvoorbeeld een reis die (mede) tot doel heeft een bepaald product te testen, kan dat tot gevolg hebben dat de discussie over een ‘voordeel in natura’ niet zo duidelijk aanwezig is. Het is dus zaak in zo’n geval het zakelijke karakter van de reis zoveel mogelijk te benadrukken en – ten behoeve van de dossiervorming – ook te documenteren. Dat zal natuurlijk met de reis naar de finaleplaats van het WK-voetbal lastig worden. Een reis naar een locatie waar de relatie ook zaken kan doen die verband houden met diens werkzaamheden, kan echter voor het schenkende bedrijf zeker relevantie hebben en daarmee een fiscaal voordeel opleveren.
Er moet – kort gezegd – een link zijn tussen de locatie, de invulling van de reis en de activiteit van het bedrijf.
Reclame
Resteert de vraag of er nog andere obstakels zijn dan fiscale, bijvoorbeeld die van de steeds strakker wordende reclamevoorschriften. Er bestaan tal van reclamecodes die op verschillende situaties en producten toegesneden zijn. Daarbij gelden tal van algemene regels. Reclame dient bijvoorbeeld in overeenstemming te zijn met de wet, de waarheid, de goede smaak en het fatsoen en mag voorts niet strijdig zijn met het algemeen belang, de openbare orde of de goede zeden. Reclame mag niet misleidend zijn of nodeloos kwetsend.
Deze voorschriften zijn echter geschreven voor situaties waarin sprake is van ‘openbare’ aanprijzing van producten. Incentives kunnen weliswaar in sommige gevallen mede de indruk wekken bepaalde producten aan te prijzen, maar in geen geval, lijkt mij, zullen deze aanprijzingen ‘openbaar’ zijn. Ze zijn immers alleen gericht aan de ontvanger van het geschenk. Vanuit het reclamerecht gezien zijn er dus geen problemen te verwachten.
Toch is mijn algemene eindconclusie, dat het leven rond het WK er voor fabrikanten, distributeurs en resellers niet echt eenvoudiger op wordt. Hoewel er fiscaal gezien wel mogelijkheden zijn en er vanuit de reclameoptiek geen beletselen lijken tegen het weggeven van cadeautjes aan resellers blijft oplettendheid geboden. En…als Oranje maar scoort! n
Mr. Kees Berendsen, Van Rossem Advocaten
redactie@channelweb.nl
