Het kabinet heeft ernstige zorgen over de afzwakking van de gegevensbescherming die de Europese Commissie wil doorvoeren. Ongerustheid bestaat over een aantal beoogde fundamentele wijzigingen van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) die Big Tech in de kaart spelen.
Dit blijkt uit antwoorden van staatssecretaris Arno Rutte (VVD, Justitie en Veiligheid) op Kamervragen van Barbara Kathmann (GroenLinks-PvdA). Rutte gaat nog niet zover als Kathmann die in de plannen van ‘Brussel’ een regelrechte sloopactie ziet.
Wel vreest Rutte dat gegevens minder goed worden beschermd als de Europese Commissie zijn zin krijgt. Maar het zevende Omnibus-pakket, ook wel het Digitale Pakket genoemd, moet nog nader worden bestudeerd voordat het kabinet met een eindoordeel komt.
Intimideren
De commissie is bezig om een groot aantal regels voor kunstmatige intelligentie (ai), cyberbeveiliging en gegevensbescherming te stroomlijnen. Dat gebeurt in het kader van de ‘digitale omnibus’, een bundeling van wetten die de administratieve lastendruk voor het bedrijfsleven moet verlagen. Ook de naleving hiervan zou eenvoudiger worden.
Maar de staatssecretaris erkent dat het stroomlijnen ten koste gaat van de gegevensbescherming, zonder dat er sprake is van een effectieve bijdrage aan het verlagen van regeldruk. Rutte deelt de kritiek van de Europese privacy-voorvechter Noyb, evenals de brandbrief van 133 privacy-organisaties. Deze burgerrechtenorganisaties vinden dat de Europese Commissie zich te veel laat intimideren door Big Tech.
Vraag 6 is interessant want als we erkennen dat de noodzaak tot privacybescherming voortkomt uit de Holocaust dan kunnen we niet lichtvaardig omgaan met de persoonsgegevens die toen misbruik mogelijk maakten in de vervolging van Joden. Het antwoord van de minister is hierdoor nog wat teleurstellend als we minder ver terug gaan in de geschiedenis aangaande een inbreuk op de grondrechten vanuit het belang van een collectief. Zie ook het antwoord op vraag 10 want historische gevoeligheden gaan niet om de lobby van Big Tech welke alle schijn heeft van corruptie maar om nationale culturele waarden.
Privacy wordt voorgesteld als een persoonlijke keuze maar privacy is ook als maagdelijkheid. Want wie haar eenmaal opgeeft verliest de controle over betekenis en wordt gestigmatiseerd op basis van een eenmalige onthulling. Toestemming verandert in een oneindige toestemming zonder werkelijk consent omdat de intrekking slechts een theoretische opt-out is. Niet alleen de overheid maar ook private partijen hebben moeite met het erkennen van deze onomkeerbaarheid. Uitholling van de AVG is niet het gevolg van regeldruk vanuit Brussel maar het falen van een toezichthouder. Zelfde partij maar met een andere functie moeten Barbara en Aleid maar eens koffie gaan drinken.