Minder regels, betere dienstverlening
Staatssecretaris Eric van der Burg (VVD), verantwoordelijk voor een (meer) slagvaardige overheid, is gestart met de aanpak voor een effectievere publieke organisatie: minder regels, minder loketten en minder gedoe. Hij besprak hoe de overheid sneller, eenvoudiger en beter kan werken voor mensen en bedrijven.
De VVD-politicus deed dat samen met minister-president Rob Jetten, de secretarissen-generaal, ondernemers, bestuurders en andere betrokkenen. Zijn inzet voor de komende jaren is helder: werken aan een overheid die doet wat ze belooft. Een overheid die luistert, levert en problemen niet doorschuift.
Daarbij richt de staatssecretaris zich op vier actielijnen:
- fundamentele vereenvoudiging van beleid en regelgeving;
- vernieuwing en productiviteitsverhoging van de rijksdienst;
- doorbreken van de Haagse muren;
- uitstekende digitale dienstverlening.
Dit komt neer op minder regels, beter en slimmer samenwerken, en betere dienstverlening. Volgens Van der Burg lukt dit alleen als overheden, publieke dienstverleners, ondernemers en maatschappelijke partners de handen ineen slaan. En a.u.b. niet nog een stapel rapporten erbij. Partijen moeten praktisch aan de slag met wat mensen in de praktijk nodig hebben.
Mislukken
Maar volgens professor Daan Rijsenbrij, tweevoudig oud-hoogleraar it, is elke aanpak gedoemd te mislukken als wordt verzuimd de gebrekkige digitalisering van de overheid aan te pakken. Allereerst moeten in zijn ogen de bedrijfsprocessen binnen de overheid beter worden georganiseerd. Nu is veelal sprake van chaos en overmatige complexiteit. Met het digitaliseren daarvan schiet de overheid niets op, want dat leidt alleen maar tot een gedigitaliseerde wanorde en nog meer ingewikkelde digitale systemen. Rijsenbrij: ‘Omdat de winkel open moet blijven tijdens de verbouwing, is er een samenhangende transformatie nodig tussen bedrijfsprocessen en de gedigitaliseerde ondersteuning.’
Volgens Rijsenbrij vereist deze samenhang de inzet van door de wol geverfde digitale architecten die onafhankelijk en onpartijdig zijn, bij voorkeur uit de private sector. ‘Die mensen moeten in samenwerking met business-strategen en organisatiedeskundigen uit de overheid de nieuwe gedigitaliseerde overheid ontwerpen.’
“slagvaardigere overheid”, “effectievere publieke organisatie: minder regels, minder loketten en minder gedoe.”
“de handen ineen slaan.” “praktisch aan de slag”
“samenhangende transformatie nodig tussen bedrijfsprocessen en de gedigitaliseerde ondersteuning”
staatssecretaris van minder gedoe,
geen gezeik (iedereen rijk?)
mooie meneren, langspeelplaat van het simplisties verbond.
Het kabinet trapt af 🙂
Dit verhaal horen we bij elk nieuw kabinet. Er gaat niks van terecht komen want de overheid is één grote molshoop van incompetentie en verspilling.
Begin gewoon eens met het kleiner maken van de overheid door ministeries op te heffen.
Ik heb al het ministerie als Sociale Zaken als kandidaat genoemd. Bij dit ministerie zijn de duizenden ambtenaren alleen nog maar bezig met de afhandeling van het Toeslagenschandaal, een probleem wat zij zelf gecreëerd hebben.
Minder regels impliceert nog meer regels (om minder regels af te dwingen in dit geval). Wat drijft politici en ambenaren? Dat induceert weer de vraag wat de overheid doet groeien of krimpen? Bij willekeurige selectie ontstaat per definitie het type overheid dat intrinsiek de neiging heeft om te groeien. Een eigenschap van een intrinsiek groeiende overheid,m is dat deze er steeds in slaagt om roep naar vereenvoudiging te neutraliseren en voor juist groei in te zetten.
De kiezers moeten dus op concretere wijze beter worden van politici en ambtenaren die kosten vermijden en bij voorkeur dus daar zelf ook beter van worden (i.c. meer vermogen ontwikkelen om meer kiezers aan te verwerven). Politieke partijen moeten dus voordeel ondervinden van wat ze gerealiseerd hebben en – nog belangrijker – geen voordeel hebben van wat ze niet voor elkaar gekregen hebben. Dat laatste is momenteel niet het geval.
Partijen zouden om stemmen te verwerven een jaar- of meerjaarsbudget moeten kunnen vaststellen en aangeven welke doelstellingen gehaald zullen worden, tegen welke kwaliteit van levering en tegen welke compensatie. Naarmate zij meer doelstellingen waarmaken zouden zij meer zeggenschap over de vaststelling van het meerjaarsbudget kunnen krijge en welk aandeel zij daarvan mogen bestemmen.
Partijen die dus met zoveel mogelijk kwaliteit tegen zo weinig mogelijk kosten het meeste voor elkaar krijgen, worden dan dus intrinsiek geselecteerd naast de gevoelsvoorkeur van de kiezers. Net zoals dat werkt voor iedere private partij. Groei is prima als het gedragen wordt door zich verhogende efficiëntie. Als je dat eruit haalt, is iedere reorganisatie gedoemd te mislukken.
“Minder regels impliceert nog meer regels” dat zijn echt Orwelliaanse uitspraken!
Minder ministeries impliceert ook meer ministeries? Omdat er aparte ministeries moeten worden opgezet om die andere op te doeken?
Een overheid die luistert, levert en problemen niet doorschuift is ambitieus als ik overweeg dat jarenlang niet luisteren, niet leveren en problemen doorschuiven de modus operandi was van de meerderheidskabinetten. Dus ik hoor wat er gezegd wordt maar ik moet nog zien of er wat veranderd omdat het minderheidskabinet afhankelijk is van een macht die niet gekozen is. En dezelfde mensen op dezelfde posities met nieuwe beloften is gewoon een andere vlag op dezelfde modderschuit. De vorige keer liep dat niet goed af.
De tweevoudig oud-hoogleraar kan Jack een hand geven want die vervloekte processen zijn het fundament van rechtmatigheid als ik kijk naar residu van data. Want de vier actielijnen van een staatssecretaris zijn al net zo’n lege metafoor als die 10 steden die beloofd zijn. Wat betreft het ontbreken van een fundament zijn door de wol geverfde digitale architecten de bouwmeesters van luchtkastelen. Top-down ontwerpen vanuit een toren geeft je een fantastisch uitzicht maar als je ramen zijn gesloten dan hoor je de barbaren niet komen.
Ik vraag niet om een vereenvoudiging van het beleid maar om een uitleg ervan want als deze niet te geven is dan komen we aan de kern van een vertrouwenscrisis. Minder regels is tenslotte een kwantitatieve doelstelling zonder kwaliteit als het om de rechtmatigheid gaat. Hetzelfde geldt voor een productiviteitsverhoging want de Rijksdiensten zijn geen bedrijven die bijdragen aan BBP want de uitstekende digitale dienstverlening om te voldoen aan de regels gaat vooral om het temmen van de papieren tijgers om compliant te zijn.
Zoals altijd niets aan toe te voegen:
https://chatgpt.com/share/69ddfb1c-0c00-8329-a8fa-98b9a2881428