Informatie, daar draait het tegenwoordig allemaal om. Of beter gezegd, om data waaruit je zinvolle informatie kan distilleren en combineren met de nodige dosis intelligentie om tot goede beslissingen te komen. Met die informatie is de laatste tijd heel wat aan de hand, en dat zal ook impact hebben op de manier waarop we ze beschermen.
Over deze blogger
Peter Hinssen is een veelgeprezen auteur, keynote spreker en serial entrepreneur en een van de thought leaders op disruptive digital innovation van Europa. Peter werkt samen met bedrijven die begrijpen hoe de digitale wereld hele industrieën en business modellen heeft verstoord. Hij helpt hen in deze stroomversnelling van de nieuwe wereld en toont hoe ze erin kunnen gedijen.
Peter is mede-oprichter van Nexxworks en Across Group en voorzitter van Across Technology. Hij doceert aan diverse business schools in Europa, zoals de London Business School, is een Senior Industry Fellow aan het ‘Center for Digital Transformation’ van ‘The Paul Merage School of Business’ van UC Irvine en functioneert als adviseur op het gebied van disruptive digital innovation.
Het is tegenwoordig moeilijk om bij te houden hoeveel rapporten er worden opgesteld over de hoeveelheid data die ons gaan overspoelen. Zeker nu iedereen er van overtuigd is dat het Internet der Dingen zal doorbreken, moeten we rekening houden met massale hoeveelheden gegevens die verzameld zullen worden, ergens opgeslagen en bovendien ook verwerkt moeten worden. Een van de voorspellingen zegt dat de hoeveelheid data die in de wereld geproduceerd wordt, om de twee jaar verdubbelt. De wet van Moore wordt serieus onder druk gezet.
Vergaarbakken
Ik hou wel van de beeldspraak die tegenwoordig gebruikt wordt, met name wanneer analisten hun geloof uitspreken over de toekomst van ‘enterprise data lakes’, grote vergaarbakken waar alle data van het bedrijf ingekapt wordt, gestructureerd, ongestructureerd of semi-gestructureerd. Die laatste is dan de vagevuur-categorie waarvan we nog niet weten of we die bij de gestructureerde of niet-gestructureerde gaan zetten. In ieder geval: iedere organisatie zal zijn eigen bedrijfsmeertje moeten opzetten om alle data te verzamelen en vervolgens met een bootje op dat meer moeten varen om er wijsheid uit te gaan vissen.
Het lijkt meteen ook de droom van iedere Chief Information Security Officer: alle data mooi samen in een meertje waar we wachttorens rond zetten, een paar cruisers van de kustwacht op laten patrouilleren, en er kan niets misgaan met die data. Echt? Mooi niet. Want als we de laatste jaren iets geleerd hebben, dan is het wel dat data niet geneigd zijn om mooi te blijven zitten in een hoekje. Of in een meertje. Ze verspreiden zich, en worden door werknemers – die ze analyseren – in andere vormen opnieuw opgeslagen en verder verspreid. Sorry CISO’s dat ik jullie al zo snel weer van je wolk moet afhalen: data zullen altijd overal heen gaan, en overal beveiliging vereisen.
Om het nog moeilijker te maken: data verspreiden zich ook steeds sneller. Niet alleen omdat onze fysieke netwerken tegenwoordig hogere snelheden aankunnen, maar vooral omdat we helemaal genetwerkt zijn.
Verdrinken
De overvloed aan data is iets waar al jaren over geklaagd wordt. Schreef John Naisbitt al niet in 1982 dat we zouden verdrinken in informatie en dorsten om kennis? En ook eerder al, in de jaren ’50, klaagden wetenschappers er over dat er zoveel nieuwe onderzoeken verschenen dat het voor een mens niet langer mogelijk was om alles te lezen en te verwerken. Zowel Naisbitt als de wetenschappers van na de tweede wereldoorlog wisten nog niet eens dat er zoiets zat aan te komen als het internet dat alles met iedereen verbindt, en vice versa. We zijn allemaal genetwerkt, en netwerken hebben een aantal eigenschappen die een belangrijke impact hebben op data. Data kunnen met veel meer mensen uitgewisseld worden, zeker wanneer ze via sociale media gedeeld worden. Maar vooral: informatie gaat vele malen sneller via een netwerk: netwerken zijn niet lineair georganiseerd, maar bestaan uit vele knooppunten die elk weer met tientallen andere knooppunten verbonden zijn. Als al die verschillende knooppunten dezelfde informatie beginnen door te geven, dan is de snelheid waarmee iets zich verspreid onwaarschijnlijk hoog. Kijk maar hoe snel nieuws tegenwoordig door de wereld gaat. Iets is net gebeurd, of miljoenen mensen zijn op de hoogte, via websites, via sociale media, via diverse berichtendiensten.
De verspreiding van informatie is niet in te perken, evenmin als de snelheid waarmee informatie zich door organisaties en door de wereld verspreid. Dat is iets waar iedereen die professioneel met de beveiliging van informatie bezig is, toch even bij stil moet staan.
