Managed hosting door True

Apotheker mist patiëntdata door faxcultuur arts

Apothekers krijgen naar eigen zeggen onvoldoende toegang tot patiëntinformatie. Ze hebben meestal geen toegang tot gegevens zoals laboratoriumuitslagen en de reden van voorschrijven van medicatie, terwijl die data belangrijk is voor veilig medicijngebruik. Volgens de apothekers komt dat onder meer doordat zorgverleners nog maar zeer beperkt elektronisch patiëntgegevens delen met apothekers. Ook de gewoonte om te faxen staat gegevensoverdracht in de weg.

Dat blijkt uit onderzoek van expertisecentrum voor zorg en ict Nictiz, dat is uitgevoerd in samenwerking met de KNMP (Koninklijke Nederlandse Maatschappij ter bevordering der Pharmacie).

Daaruit komt naar voren dat apothekers actief apotheekgegevens delen met andere zorgverleners via het Landelijk Schakelpunt (LSP): 80 procent van de patiënten heeft daar bij de apotheek toestemming voor gegeven. De onderzoekers: 'Artsen en ziekenhuizen delen nog slechts summier hun patiëntgegevens met andere zorgverleners. Apothekers hebben daardoor nauwelijks toegang tot voor hen relevante informatie zoals de nierfunctie van de patiënt, contra-indicaties en de reden van voorschrijven.'

De apothekers benadrukken dat complete en actuele patiëntgegevens van belang zijn voor een goed medicatiegebruik. 'Het ontbreken daarvan verhoogt de kans op medicatiefouten. Van de apothekers gebruikt 99 procent noodgedwongen nog een fax, omdat ziekenhuizen medicatieoverzichten faxen en meestal niet zijn aangesloten op het LSP of andere systemen voor elektronische informatieoverdracht.'

Algemeen directeur Léon Tinke van de KNMP vertelt aan de NOS dat slechts 10 tot 20 procent van de informatie van ziekenhuizen via de computer bij apothekers komt. Bovendien zetten artsen in de faxberichten niet alle informatie die een apotheker nodig heeft. Het gaat bijvoorbeeld om de nierfunctie van een patiënt of de reden van een recept. In het LSP zouden apothekers dat wel kunnen opzoeken Volgens Tinke verhoogt het gebrek aan informatie de kans op medicatiefouten. 'Bij bepaalde geneesmiddelen is het gewoon essentieel om te weten waarom een arts een middel voorschrijft. Bij de ene aandoening moet je een hoge dosering gebruiken en bij de andere juist niet. Daarom moet iedereen met het digitale uitwisselingssysteem werken.'

Inzage door patiënten

Van de apothekers vindt 91 procent dat patiënten inzage moeten hebben in hun elektronische gegevens. Bij artsen bedraagt dit 40 procent. 60 procent van de apothekers biedt patiënten nu al de mogelijkheid om online inzage te hebben in hun medicatieoverzicht. Apothekers noemen als argumenten voor inzage door de patiënt: het is het recht van de patiënt, het geeft de patiënt een rol in beheer van zijn dossier, het versterkt regie en zelfmanagement en het bevordert de correctheid van medicatiegebruik en therapietrouw. 

Bij elektronische communicatie tussen de apotheek en de patiënt is er vooral sprake van zogenoemde gemaksdiensten zoals het online aanvragen van herhaalrecepten, het online stellen van vragen en het online informeren over wanneer de medicatie klaarligt. Bijna alle openbare apotheken geven aan dat patiënten bij hen via internet vragen kunnen stellen (94 procent) en herhaalrecepten kunnen aanvragen (86 procent).

eHealth Week

Nictiz presenteert de cijfers in Amsterdam, waar van 8 tot en met 10 juni de eHealth Week plaatsvindt. Nederland is in 2016 gastheer van dat internationale evenement.

Het eerste onderzoek van Nictiz naar de stand van zaken rondom eHealth in de farmacie is gedaan met medewerking van de KNMP en de NVZA. 122 openbaar apothekers en zeventien poliklinische apothekers vulden een uitgebreide vragenlijst in. Het kwalitatieve onderzoek kwam tot stand door deelname van een focusgroep van vijf apothekers. In totaal zijn vier thema’s onderzocht: de elektronische communicatie tussen apotheek en patiënt, elektronische informatie-uitwisseling met zorgverleners, online inzage door de patiënt en de toekomst.

Dit artikel is afkomstig van Computable.nl (https://www.computable.nl/artikel/5772536). © Jaarbeurs IT Media.
5

 

Reacties

Het is zondermeer erg slecht geregeld, de overdracht van patiënteninformatie. Het is triest dat het landelijk patiëntendossier nooit gelukt is. Er worden nu bakken met fouten gemaakt met alle gevolgen vandien.

Verbazend dat er bij de apothekers zo'n groot wantrouwen bestaat over de deskundigheid van ziekenhuizen en artsen. Wat mij betreft moet de apotheker echt niet op de stoel van de arts gaan zitten. Hij/zij hoeft echt niet te weten waarom ik medicatie krijg, dat is aan de arts. Het is nu al veel te slecht gesteld met de beveiliging van patiëntgegevens - nog meer spreiding van gegevens lijkt me erg onverstandig (gelukkig is het EPD er niet doorgekomen, maar zoals te verwachten was is het nu slinks alsnog de facto ingevoerd). Hooguit kan een apotheker terugkoppelen dat een combinatie wellicht eigenaardig is en bevestiging vragen bij de arts, meer niet.

Goedkope demagogie van Nictiz en KNMP.
Apothekers proberen zich al jaren lang in een positie van 'Single Point of Control' te manouvreren. Dat gaat gepaard met aanmatigend gedrag zowel richting patiënt als richting arts.

Die arrogantie wordt gelogenstraft door miskleunen rond EPD, privacy-inbreuken, gegevensbeveiliging, systeembeveiliging, software, etc. etc.
Iets dat overigens ook andere zorgpartners kenmerkt.

Nu worden alle valse argumenten van stal gehaald om het delen van patiëntgegevens onder eigen controle te brengen. Suggereren dat apothekers et al daarbij het patiëntbelang op het oog hebben is een gotspe.
Er is geen nut en geen noodzaak. Bij twijfel over een recept volstaat de telefoon.

Dit machtsspelletje wordt dus een zeer groot en duur faalproject. Voor zover wet- en regelgeving het al toestaan.
Maar minister Schippers zal het boeien. Die vindt het breed delen van zorgdata door zorgpartijen geen punt [ http://www.volkskrant.nl/wetenschap/kamer-niet-ingelicht-over-breder-delen-zorgdata~a4310578/ ].

Er zijn nogal wat integere artsen die dit circus effectief een spaak in het wiel steken door een fax te gebruiken. En steeds meer patiënten kunnen dat zeer waarderen.

De politiek heeft hier wederom gigantisch gefaald. Door het laten afketsen van een landelijk EPD, voornamelijk doordat er verkeerd is voorgelicht, verkeerd is voorgesteld, en met name de patient er zelf is buiten gelaten (er was nooit een eis binnen het EPD dat patienten hun eigen dossier konden inzien). Door het afketsen van het EPD, is er nu de situatie ontstaan dat elke arts, elk ziekenhuis en elke andere zorgverlener zijn eigen EPD gebruikt. En ondanks dat NICTIZ met het LSP een landelijke uitwisseldienst heeft opgezet, is er geen enkele verplichting voor zorgverleners om hierop aan te sluiten. Daarnaast is de aansluiting dermate complex en kostbaar, dat met name kleine zorgverleners er geen enkel heil in zien. En de club die daarvoor verantwoordelijk is (NICTIZ) staat langs de kant te kijken, vol verbazing, maar doet niets om hier verbetering in aan te brengen.

Politiek, Overkoepelende zorgorganisaties en NICTIZ, maak eens actie, en verander dit, voordat er doden gaan vallen.

Ik kan de opmerking van Willem enkel beamen. Apothekers moeten zich beperken tot leveren wat de arts heeft voorgeschreven. Punt.
Apotheken zijn weinig meer dan supermarkten voor medicijnen en zijn zijn patienten niets meer of minder dan consumenten. Het feit dat ze in hun assortiment naast medijcijnen op recept, ook veel "over the counter" en zelfs homeopatische middelen en verzorgingsproducten als shampoos verkopen illustreert dat feit.
Dat informatie over consumenten geld oplevert bewijst google, facebook, en alle andere bedrijven die als core business hebben om zoveel mogelijk informatie te verzamelen over consumenten.
EPD was onveilig. Ik heb familieleden die in de zorg werken en iedereen kon bij alle informatie, psychologen konden bij informatie van iedere patient, wat niets met hun eigen vakgebied te maken had, zoals urologie oid.
Ik heb mij als software architect wel eens bezig gehouden in mijn vrijetijd met hoe er wel een veilige EPD mogelijk zou zijn. In grote lijnen is het altijd de huisarts die patienten een sleutel geeft en zelf een sleutel bewaart. Met die sleutel kan een huisarts een specialist tijdsgebonden toegang geven tot bepaalde informatie. Indien specialist na deadline nog toegang nodig heeft moet hij dit (met druk op knop en motivatie) verlenging aanvragen bij huisarts. De patient moet altijd deze communicatie kunnen inzien en notificaties kunnen krijgen elke keer dat er iemand toegang krijgt tot zijn of haar informatie.

Ja Erwin, de politiek heeft slecht werk geleverd en deze keer kunnen moeilijk voor de zoveelste keer een (door hen zelf getekend) Europees akkoord de schuld geven. De kwestie is complex en de politiek heeft het alleen maar erger gemaakt door hun reactieve werkwijze, het subsidiëren van allerlei kleine verdeel en heers projectjes, hun eigen getreuzel, het wisselend steun geven aan plannen. Het gevolg is: informatie komt niet altijd bijtijds terecht waar die hoort te zijn, informatie klopt niet altijd, informatie is soms verouderd en soms ligt de informatie op straat.

Het is leuk om te zien hoe mensen oplossingen aan de hand van scenario's bedenken. Maar die oplossingen werken weer niet met wat die ik uit de praktijk heb meegekregen en ook ik ken maar een klein deel.

Bijvoorbeeld:
Huisartsen en specialisten weten wat ze doen bij het aanvragen en voorschrijven? Helaas, hun kennis is niet altijd up-to-date m.b.t. bijwerkingen, et cetera, en ze halen vaak zaken door elkaar. En als een apotheker contact wil met de arts of specialist omdat de klant nu de medicijnen mee wil meenemen, dan is de kans groot dat de apotheker alleen een bandje met de stem van de assistente te horen krijgt.
Apotheken zijn weinig meer dan supermarkten voor medicijnen? Niet sinds de verzekeringen zich vergaand met keuze zijn gaan bemoeien en hun alternatieven opdringen.
Een huisarts als sleutelbeheerder? Veel patiënten kunnen en willen dat echt zelf doen.

@Erwin slaat de plank een beetje mis. De overheid heeft vooral gefaald door de ontwikkeling van het EPD zolang aan de markt over te laten. Het heeft op de valreep nog gepoogd in te grijpen, maar in andere vorm is het intussen toch gewoon neergezet. De belangrijkste fout was niet alleen: er was nooit een eis binnen het EPD dat patiënten hun eigen dossier konden inzien, maar ook: er is geen eis geweest dat de patiënten daadwerkelijke controle over toegang over het eigen dossier zouden hebben (en dat is dus inderdaad de sleutel in handen hebben, niet een of andere papieren toestemming). Jij wilt ook gewoon een sleutel voor jouw voordeur met een bel ernaast voor toestemming in plaats van een open deur met de belofte dat mensen alleen binnenkomen na een papieren toestemming, terwijl je ook achter die voordeur spoedeisende hulp nodig kunt hebben.

@Erwin slaat de plank een beetje mis. De overheid heeft vooral gefaald door de ontwikkeling van het EPD zolang aan de markt over te laten. Het heeft op de valreep nog gepoogd in te grijpen, maar in andere vorm is het intussen toch gewoon neergezet. De belangrijkste fout was niet alleen: er was nooit een eis binnen het EPD dat patiënten hun eigen dossier konden inzien, maar ook: er is geen eis geweest dat de patiënten daadwerkelijke controle over toegang over het eigen dossier zouden hebben (en dat is dus inderdaad de sleutel in handen hebben, niet een of andere papieren toestemming). Jij wilt ook gewoon een sleutel voor jouw voordeur met een bel ernaast voor toestemming in plaats van een open deur met de belofte dat mensen alleen binnenkomen na een papieren toestemming, terwijl je ook achter die voordeur spoedeisende hulp nodig kunt hebben.

Een apotheek moet gewoon uitvoeren wat de arts voorschrijft.
Hoogstens naar de arts terug koppelen dat de patiënt conflicterende medicijnen gebruikt.
Verder heeft een apotheker zich nergens mee te bemoeien.
Die oplichting á x euro van uitleg bij de eerste keer dat iets wordt voorgeschreven moeten ze ook mee ophouden.
Hier word dus om mijn data gevraagd die hij helemaal niet mag krijgen.

De apotheek moet inderdaad gewoon uitvoeren wat een arts voor schrijft en die gegevens die men nu al heeft is daarvoor volkomen toereikend. Ook wanneer een arts een fout zou maken door tegenstrijdige medicatie voor te schrijven, zie je in de praktijk dat apothekers alert reageren. Persoonlijk zie ik de toegevoegde waarde niet zo om dit verder uit te breiden.

Ter zake van het EPD een beetje ingevoerd stel ik al jaren dat een geprivatiseerde zorgverzekering een onmogelijkheid is. Wij hebben Hoogervorst, daarna Ab Klink en nu Edith Schippers al breed gewaarschuwd voor hetgeen er plaats aan het nemen is.

Gelegaliseerde afpersing
Wil je een absoluut zekere investering hebben die je altijd geld opleveren zal dan moet je gewoon in de geprivatiseerde ziektekosten verzekering stappen. Niet alleen hebben die de wetgever aan hun kant doordat ieder in Nederland verplicht is een ziektekostenverzekering te hebben afgesloten, overstappen is vrijwel een onmogelijkheid.

Tel hierbij op dat wanneer men de premie en eigen risico niet meer zou kunnen betalen de staat het na zes maanden achterstand overneemt, waardoor er sprake word van gelegaliseerde afpersing, en u weet dan dat u zich in een dictatuur bevind.

Mocht u overigens willen weten waarom een geprivatiseerde gezondheidszorg niet kan en gegarandeerd toename van premie en eigen risico op zal leveren voor steeds minder diensten, dan raad ik aan even enkele minuten van uw kostbare tijd voor het volgende document te nemen.

http://www.bit.ly/1K6hkO9

René, je vindt dat de apotheker gewoon moet uitvoeren wat de arts voorschrijft. Je richt je daarbij op mogelijke fouten door de arts en stelt dat de apotheker voldoende informatie krijgt. (N.b. artsen schrijven met regelmaat verkeerde middelen of foute doses voor of laten de patiënten een geneesmiddel te lang slikken. Dat kost jaarlijks 1500 tot 2000 patiënten het leven en nog veel meer worden onnodig zieker. Nog meer patiënten overlijden of zijn langer ziek, omdat de arts niet controleert of de patiënt wel de juiste medicijnen op de juiste wijze slikt.)
Je kan het ook van de andere kant bekijken. Als je een systeem hebt van meer transparantie, waarbij de apothekers invullen of en welk vervangend medicijn zij meegeven,et cetera, dan kan de behandelend arts meer inzicht krijgen in de feitelijke behandeling. Dat heeft ook voordelen.

Jaap van Belkum,
Ja, politiek heeft een nieuwe wet ondertekent omdat - zie discussie EPD - grondwettelijke recht op respecteren van de persoonlijke levenssfeer door allerlei instanties geschonden wordt vanuit een misplaatst belang. Transparantie in de keten wordt namelijk niet gegeven als we overwegen dat de apotheker alleen maar een schakel is in de farmaceutische keten.

Patiënten zijn proefkonijnen die gevangen worden in de koplampen van de belofte van een eeuwig leven terwijl dit alleen maar een dodelijke ziekte is. Ja, er sterven mensen aan een verkeerd medicijn gebruik maar soms is dat ook gewoon een eigen keus. Het belang van de arts om de behandeling zo lang mogelijk te rekken en de keus van de patiënt om juist het tegenovergestelde te doen ligt vanuit sommige geloven nogal gevoelig.

Ewoud, artsen zijn ook schakels in de farmaceutische keten, of beter gezegd schakels in een net van ketens, waarvan ziekenhuizen er één zijn. De twee helften van de sluiting zouden moeten bestaan uit de patiënt en de verzekeraar, maar in de virtuele wereld .....

Jaap,
Ik proef enig digitaal opportunisme in het feit dat je onverenigbare ketens op elkaar aan wilt sluiten, zoals René al zegt is de sluiting tussen patiënt en verzekeraar dwangmatig als we kijken naar discussies over 'rechtmatige' zorg waar het over fouten en fraude gaat. Als Schippers en van Rijn aangaande de voortgangsrapportage beginnen met: 'Elke Euro telt' in plaats van 'Elk leven telt' dan lijkt elke verdere discussie me verder zinloos. De dood van één mens is een tragedie; de dood van 1500 tot 2000 slechts statistiek.

@ Jaap van Belkum
Je hebt absoluut een goed argument. Mijn ervaring is dat apothekers doorgaans voldoende informatie hebben om daarop te kunnen acteren en hele korte lijnen met huisartsen hebben. Indien de verdenking bestaat dat er iets niet klopt gaan proactieve apothekers daar zeker mee aan de slag is mijn ervaring.

Er kleeft voor mij een ander aspect aan. Ik ben als IT professional van mening dat mijn data niet per se overal en nergens hoeft te liggen als dat geen noodzaak dient. Je kunt natuurlijk wel iets tot noodzaak bestempelen maar dat hoeft het wat mij betreft niet te zijn.

Er zijn overigens tal van redenen even stil te blijven staan aan de gelegaliseerde afpersing die hier plaats aan het vinden is door de overheid gepleegd dan een weinig zeggend aspect als deze. Maar dat is alweer een andere topic. ;O)

In het stuk staat: 'Artsen en ziekenhuizen delen nog slechts summier hun patiëntgegevens met andere zorgverleners'. Nog slechts? Was dat vroeger dan anders? Ik herinner me dat je van de dokter een briefje met een paar krabbels meekreeg om vervolgens de medicijnen bij de apotheek op te halen. Later een geprint briefje. Nu vast via de digitale snelweg. Ik kan me niet herinneren dat daar op stond waarom deze medicijnen werden voorgeschreven. Laat staan dat apothekers toegang hebben tot de dossiers van patienten. Die zaten in kaartenbak van de huisarts of het ziekenhuis.

Het klinkt nobel dat de apotheker graag deze extra informatie willen hebben om medicatiefouten te voorkomen. Maar wat is nu de reden om het anders te doen dan men gewoon was? Waarom moet deze extra informatie in het digitale uitwisselings systeem opgenomen worden?

@P.J.Westerof Single point of Control is een mooie term. Maar is het de apothekers daarom te doen? In het hele verhaal en de reacties kom ik amper de verzekeraars tegen. Misschien hebben die wel belang om ook deze informatie ter beschikking te hebben. Een single point of control voor verzekeraars bij de medicijnen distributie. Diverse verzekeraars, vele polissen, medicijnen wel of niet toestaan voor bepaalde ziekten. Voor verzekeraars, die geen toegang tot het LSP en EPD hebben, een manier om meer data ter beschikking te krijgen en vat te krijgen op de huisartsen.

Op zich klinkt het wel goed dat apothekers meedenken. Dat zal vroeger ook zo geweest zijn. Hier gezegd, dan kan je ook even bellen met de huisarts. Was onlangs bij een huisarts en die zat in een gebouw waarin ook de apotheek was ondergebracht. De balie van de apotheek naast de deur van de huisarts. Ideaal, een direct contact tussen huisartsen en apothekers. Bij twijfel schiet je elkaar aan. Ik dacht, hoe DevOps wil je het hebben? Direct contact tussen de belanghebbenden zonder barrières.

Ik denk dat er geen goede reden te bedenken is deze om deze extra informatie bij recepten op te nemen of om apothekers uitgebreider toegang te geven tot het EPD via het LSP. Ik zie het als een stap om de controle van verzekeraars op de huisartsen te vergroten. Ten koste van de privacy van de patient.

Ik lees dat de discussie een beetje begint rond te zingen, ik kom mijn eigen woorden uit het begin weer tegen.
Ja, dat zei ik al : hoe moeilijk is het om even de telefoon te pakken om een recept te controleren. Nou, velen hebben tóch ervaren dat dit voor sommige apothekers érg moeilijk is. Die apothekers lossen het liever op met IT, waarna ze invoerfouten maken en het hele spelletje overnieuw begint.
Kijk bijv. eens op sites als zorgverlener.nl

@Louis : SPoC : ja, daar zijn de apothekers al jááren mee bezig. Volg de media.
LSP bijv. is maar een klein recent voorbeeld van hetgeen via een persoonlijke smartcard eind vorige eeuw allang had gekund.
En ketens hebben er in feite absoluut niets mee te maken. De essentie is dat het gaat om medische gegevens, die - zoals zovaak vergeten - behoren tot de categorie van bijzondere persoonsgegevens volgens de WBP, met alle consequenties van dien.
En ja, de apothekers zijn door allerlei regelgeving hun comfortabele positie kwijt. En daarnaast worden ze ook door de verzekeringsmaatschappijen - op zoek naar een SPoC-rol nog eens in een hoek gedreven. En zoals bekend is er in Nederland sprake van een oligopolie van maar 4 grote verzekeringsmaatschappijen.

Dus wat doe je dan als eenvoudige apotheker?
Meedoen aan het miljoenen zorgbudget verslindende reclame-circus van verzekeringsmaatschappijen en leveranciers? I.p.v. een gratis extra hoortoestel of bril op sterkte, een gratis extra receptje bloedruktabletten?

De huisarts is niet de enige die pillen voorschrijft, het stijgende gebruik van Ritalin onder studenten is een punt van zorg maar hetzelfde middel wordt wel dwangmatig vertrekt aan scholieren. Volgens de gezondheidsraad slikken 125.000 GEZONDE KINDEREN tussen de 8 en 18 jaar Ritalin omdat het effectief is volgens de verzekeraars. Rapport kreeg echter weinig media aandacht door tendentieuze discussie tussen wetenschappers.

Ritalin valt onder de opiumwet en mag je niet zomaar meenemen op vakantie, vertelt de apotheker je dat ook? Gelukkig hebben ze in Griekenland ook een niet-farmacologisch alternatief door alle drukke kinderen wat vaker tussen de olijfbomen te laten rennen, noemen ze het 'animatieteam' zodat ouders ook even rust hebben. En na de vakantie kan de juf de boom in......

Veel frustraties en weinig verbetering bij het gevecht om invloed en geld. En zo blijven we allerlei EPD's en schakelpunten houden op de diverse niveaus, zijn de (meta)gegevens door de patiënt nog moeilijker in te zien. En wie kan daar weer misbruik van maken.
Een voordeel, er is meer werk voor ons.

@PJWesterhof Dat apotheken van zichzelf een SPoC willen zijn is mij nog niet opgevallen wel veel gelezen over apothekers die door verzekeraars onder druk worden gezet. Ik las net dit stukje, het sluit volledig aan bij dit onderwerp. Het zijn verzekeraars dit dit willen. Ik vraag me ook af hoe onafhankelijk zijn het Nictiz en de KNMP?

https://www.knmp.nl/nieuws/zorgverzekeraars-belonen-toepassing-mfb2019s-door-apothekers-in-2016

Ik zou denken dat het LSP en het EPD vooral bedacht zijn als systeem voor het delen van informatie tussen zorgverleners. Tussen de huisartsen en de ziekenhuizen bijvoorbeeld. Niets meer. Zeker geen apothekers of verzekeraars via een slinkse bocht. Ik als patient hoef geen online toegang te hebben tot mijn EPD, belangrijkste vind ik dat de ter zake kundige mensen de informatie krijgen die ze nodig hebben. Ik zou het liefst zien dat er helemaal niets 'online' gaat maar dat het een gesloten systeem is. En als je echt je dossier wilt zien zou je dat direct bij de arts moeten kunnen opvragen.

Louis, "mijn EPD" bestaat niet. Artsen sturen elkaar meestal alleen samenvattingen. Een huisarts heeft maar een deel van je medische informatie en kan dus niet alle info aan jou doorgeven. Als je bijvoorbeeld een second opinion wilt, dan zul je wellicht de medische informatie over jou bij elkaar moeten sprokkelen.

Veel informatie mag/kan niet via het LSP gedeeld worden, bijv. door de regio-opzet of omdat die informatie niet gedigitaliseerd is. Daarom wordt er noodgedwongen heel veel medische informatie per email of via de fax of de post verstuurd.

De materie is complex; de actiegroep achter ikgeentoestemming.nl geeft ook geen ingevulde oplossingen aan, alleen maar mooie uitgangspunten.

@Jaap Ah, er is dus niet 1 EPD waarin al jouw gegevens staan, het is de optelsom van data die her en der verspreidt staat als ik het goed begrijp. Wel heb ik gezien dat na een bezoek aan het ziekenhuis daarover gegevens bij de huisarts verschijnen. Zou dat via dat LSP verlopen? Maar ik heb ook gezien dat gegevens over een bezoek aan het ene ziekenhuis niet automatisch beschikbaar zijn bij een ander ziekenhuis.

Ik moest denken aan de oude vertrouwde verwijsbrief. Maar het stemt goed om te horen dat email, fax of post er nog steeds toe doen. Ook dat patient data her en der is terug te vinden. Hoe meer zand in de motor hoe beter. Die computer is wel leuk en aardig maar de poging om alles te vangen in een computersysteem is en niet eenvoudig een geeft maar vragen dan antwoorden. Om nog maar te zwijgen van onverlaten die toegang hebben tot die data maar daar niets te zoeken hebben.

Terug naar het artikel, lijkt me geen goed idee als apothekers beschikking krijgen over meer patientinformatie.

Louis, ik krijg/hou de controle liever in eigen hand, dan het gegevensbeheer aan een huisarts over te laten. Die heeft heel andere primaire bezigheden dan het beheren van medische (meta)informatie.

@Jaap Duidelijk, ik kijk er iets anders tegenaan. Er is data waarvan je op mag vertrouwen dat het niet naar buiten komt. Of dat bij in zorg is, of bij de overheid, of bij je bank bv. Zij zijn de waakhond van jouw gegevens die in je in vertrouwen afgeeft. Geen grappenmakerij met die gegevens.

In de oude situatie was dat het dossier in handen van de huisarts waarbij je er vanuit gaat dat dat niet zomaar naar buiten gaat. De vraag die je nu stelt, controle in eigen hand, is ook ingegeven dat er technische mogelijkheden kunnen zijn om dat te doen. Al is de uitvoering vers twee.

Maar als ik je andere reacties lees is het weer geen bezwaar als andere partijen (in dit geval de apotheek) beschikking krijgen over een gedeelte van jouw medische data. Dat vindik nu veel zorgelijker. Hoe lang ik erover nadenken vind ik het wel goed om dossiers zoveel mogelijk lokaal te houden waar ze horen, bij artsen en ziekenhuizen. Geen verzekeraars, apothekers of wie dan ook die daar de beschikking over krijgen. En ook niet via een achterdeur dat alsnog proberen te doen.

Louis, de werkelijkheid is toch een beetje anders dan je denkt. Velen in de ketens zijn alles behalve waakhonden van jouw gegevens. Je wilt niet weten wie allemaal jouw informatie te zien kan krijgen bij vaak slecht georganiseerde digitaliseringprojecten. Wat dacht je van laboratoria die uitslagen van onderzoeken via de fax of post langere tijd structureel naar verkeerde adressen verzenden en daarbij zeer laks op fouten reageren en de gedupeerden hiervan niet op de hoogte stellen.
Helaas heeft men ook niet altijd de vrijheid om de patiënt alle privacy te bieden. Bijvoorbeeld specialisten/ziekenhuizen moeten diagnosecodes en behandelcodes gebruiken om te kunnen declareren en soms zelfs om de behandeling te starten. Daarmee krijgen de verzekeraars vaak veel meer informatie dan de huisartsen van de specialisten krijgen. Een verzekeringsarts heeft op die manier meer informatie dan een waarnemend behandelend arts.
Deze problematiek krijgt natuurlijk “de aandacht" van betrokken partijen, maar wordt niet opgelost. En de patiënt krijgt geen mogelijkheid om te controleren. Het is juist de mogelijkheid van controle door de patiënt waar de medische zorgpartijen nog het meeste moeite mee hebben.

Louis, de werkelijkheid is toch een beetje anders dan je denkt. Velen in de ketens zijn alles behalve waakhonden van jouw gegevens. Je wilt niet weten wie allemaal jouw informatie te zien kan krijgen bij vaak slecht georganiseerde digitaliseringprojecten. Wat dacht je van laboratoria die uitslagen van onderzoeken via de fax of post langere tijd structureel naar verkeerde adressen verzenden en daarbij zeer laks op fouten reageren en de gedupeerden hiervan niet op de hoogte stellen.
Helaas heeft men ook niet altijd de vrijheid om de patiënt alle privacy te bieden. Bijvoorbeeld specialisten/ziekenhuizen moeten diagnosecodes en behandelcodes gebruiken om te kunnen declareren en soms zelfs om de behandeling te starten. Daarmee krijgen de verzekeraars vaak veel meer informatie dan de huisartsen van de specialisten krijgen. Een verzekeringsarts heeft op die manier meer informatie dan een waarnemend behandelend arts.
Deze problematiek krijgt natuurlijk “de aandacht" van betrokken partijen, maar wordt niet opgelost. En de patiënt krijgt geen mogelijkheid om te controleren. Het is juist de mogelijkheid van controle door de patiënt waar de medische zorgpartijen nog het meeste moeite mee hebben.

Louis, de werkelijkheid is toch een beetje anders dan je denkt. Velen in de ketens zijn alles behalve waakhonden van jouw gegevens. Je wilt niet weten wie allemaal jouw informatie te zien kan krijgen bij vaak slecht georganiseerde digitaliseringprojecten. Wat dacht je van laboratoria die uitslagen van onderzoeken via de fax of post langere tijd structureel naar verkeerde adressen verzenden en daarbij zeer laks op fouten reageren en de gedupeerden hiervan niet op de hoogte stellen.
Helaas heeft men ook niet altijd de vrijheid om de patiënt alle privacy te bieden. Bijvoorbeeld specialisten/ziekenhuizen moeten diagnosecodes en behandelcodes gebruiken om te kunnen declareren en soms zelfs om de behandeling te starten. Daarmee krijgen de verzekeraars vaak veel meer informatie dan de huisartsen van de specialisten krijgen. Een verzekeringsarts heeft op die manier meer informatie dan een waarnemend behandelend arts.
Deze problematiek krijgt natuurlijk “de aandacht" van betrokken partijen, maar wordt niet opgelost. En de patiënt krijgt geen mogelijkheid om te controleren. Het is juist de mogelijkheid van controle door de patiënt waar de medische zorgpartijen nog het meeste moeite mee hebben.

Jaap, de werkelijkheid zal zeker anders zijn, Ben wel op de hoogte van de DBC gegevens die bij de verzekeraar terecht komen en uiteindelijk (gepseudonimiseerd) van alle verzekeraars bij elkaar gebracht worden. Hoewel het wel een indicatie kan geven over de aandoening van patienten zou ik het niet meer informatie noemen. Het is eerder andere informatie en gaat over de administratieve kant van de zorg. De inhoudelijke dossiers liggen nog gewoon bij de huisartsen, ziekenhuizen en andere zorgverleners.

Het lijkt erop dat verzekeraars (en wie eigenlijk niet?) zoveel mogelijk data proberen binnen te slepen. Of dat door het combineren van databronnen is of zoals in de geval extra informatie af te dwingen bij aanvragen van medicijnen.

Wil je de controle van al die gegevens bij de patient dan staat dat haaks op de manier van van werken en lijkt me dat nog een klus op dat af te dwingen. Hoe zie je dat in de praktijk voor je? Toegang tot alles, van administratie tot inhoud. Ik zou het houden bij een benadering die aansluit bij hoe het was, ook met nieuwe technieken, informatie die bij de zorgverleners ligt en waar je het aan toevertrouwt. Ik ben bang als je dit wilt forceren met ICT dat je juist nog meer mogelijkheden biedt tot toegang voor mensen die er niets te zoeken hebben.

Eens dat in de praktijk digitale data toegankelijk is voor mensen die er niets te zoeken hebben. Aan de voorkant en de achterkant. Om te beginnen met onze eigen beroepsgroep, de ICT'er. Iedereen zal het meegemaakt hebben als beheerder of programmeur dat je bij allerhande data kan komen waar men in principe niets te zoeken heeft. Vreemd eigenlijk, we lezen zoveel over de data, maar over dit onderdeel, het op een nette manier met data omgaan door uitvoerenden in de ICT daar lees je niets over. Geen gegrut in data waar je niets te zoeken hebt. Noem het beroepsethiek. Ook dat punt zijn we zeker al gepasseerd. Dus ja eens, dat is de werkelijkheid.

Er zijn genoeg kaders voor het privacybeschermend ontwikkelen van ICT. Dat is het punt niet.
Punt is dat het onderwerp en de kaders niet voldoende geborgd zijn binnen de Governance & Compliance, welke een RvB/RvC verantwoordelijkheid is.

We zien zelden een Privacy-paragraaf in een jaarverslag, zelden in een wetsvoorstel, zelden in een Business-case, een PID of Functioneel Ontwerp. Bij Lean-ontwikkelen zal het privacy-aspect helemaal ver te zoeken zijn.

Het is niet voor niets dat allerlei management - privaat of publiek - nerveus wordt van de komende Europese privacy-regelgeving. Onnodig indien men zijn zaakjes op orde had, daar had men 20 jaar de tijd voor.

Privacy is 'slechts' een onderdeel van beveiliging, en van Governance & Compliance.
Dat dit bij management - privaat of publiek - niet hoog op de agenda staat is bekend.
Dat ethisch handelen bij hetzelfde management - privaat of publiek - óók niet hoog op hun agenda staat blijkt opnieuw uit een onderzoek van het Bureau Integriteitsbevordering Openbare Sector (BIOS) [ http://www.binnenlandsbestuur.nl/ambtenaar-en-carriere/nieuws/ambtelijke-top-moet-zichtbaar-integer-zijn.9540151.lynkx ].

Waarom ethisch handelen als je anderen de schuld kunt geven, en de kosten af kunt wentelen op klant/burger? De (overheids-)organisatie als 'Monkey Tree'?
Het is niet ingewikkeld, het wordt ingewikkeld gemáákt.

Om deze discussie voor 2016 netjes af te sluiten even een verwijzing naar de ontwikkelingen bij de Autoriteit Persoonsgegevens.
De Autoriteit Persoonsgegevens (AP) publiceerde 19 december 2016 nieuwe regels waarmee zorgverzekeraars medische gegevens mogen opvragen om te beoordelen of ze een behandeling zullen vergoeden.
ZIe verder :
* https://autoriteitpersoonsgegevens.nl/nl/nieuws/ap-publiceert-beleidsregels-verwerking-persoonsgegevens-machtigingsvereiste
* https://www.privacybarometer.nl/nieuws/3897/Meer_medische_gegevens_naar_zorgverzekeraars)

Dat is dus een versterking van de door mij hierboven genoemde 'Single Point of Control' rol.
Wellicht helpt dit het begrip bij @Louis Kossen.

Lees meer over:
Vacatures bij Nictiz
Vacatures

Stuur door

Stuur dit artikel door

Je naam ontbreekt
Je e-mailadres ontbreekt
De naam van de ontvanger ontbreekt
Het e-mailadres van de ontvanger ontbreekt

×
×