Het leven van politici en andere gezagsdragers die worden beveiligd, kan ernstig ontregeld raken. Hierover is recent bericht in verschillende media naar aanleiding van onderzoek van het Academisch Medisch Centrum in opdracht van de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding (NCTb).
Eén van de zaken die naar voren kwam is de mogelijke stress die aanhoudende dreiging en beveiliging veroorzaakt en de wijze waarop de beveiligde hier mee omgaat. Mensen reageren verschillend op de beveiliging die ze krijgen. Zo raakt de een geïrriteerd of wordt boos, de ander krijgt slaapproblemen. Echter op de lange termijn zien zij er weldegelijk bepaalde voordelen in. Zo raken mensen die langdurig worden beveiligd er vaak aan gewend en zien er het voordeel van in en hechten zich aan de beveiliging.
Dit verschijnsel komen we ook tegen bij informatiebeveiliging. Door toenemend risicomanagement zijn organisaties zich tegenwoordig steeds meer bewust van dreigingen. Hierdoor is de noodzaak zich hier effectief tegen te beveiligen duidelijk voor hen en zien ze daarbij de prominente rol van de medewerker. Naast de informatie dienen juist zij ook beschermd te worden tegen de dreigingen van binnen en buiten, maar ook tegen zichzelf. Medewerkers ervaren deze beveiliging zelf vaak als hinderlijk.
De beveiliging wordt in veel gevallen gezien als een blokkade die het onmogelijk maakt om gebruiksvriendelijk en efficiënt te werken. Net zoals bij persoonsbeveiliging reageren mensen en organisaties verschillend. Zo zal de één proberen uit alle macht een maatregel te omzeilen en de ander het implementeren van een maatregel tegenwerken, omdat het gevoel van beperking te groot is. Een volgende zal de beveiliging omarmen.
Bij een effectieve beveiliging zijn zoveel mogelijk maatregelen transparant en situationeel voor de gebruiker. De implementatie van beveiligingsmaatregelen kan niet altijd transparant zijn voor een gebruiker en betekent in voorkomende gevallen zelfs een aanpassing van de huidige werkwijze. Op de korte termijn kan dat als lastig ervaren worden omdat medewerkers en organisaties aan de nieuwe situatie moeten wennen. Hier wordt dan ook verschillend op gereageerd. Op de langere termijn ervaren een groeiend aantal het zelfs als een voordeel, omdat zij nu efficiënt, gebruiksvriendelijk en beveiligd kunnen werken. Zij zijn zich ervan bewust dat de organisatie hen beschermt tegen allerlei dreigingen, en dat stelt hen gerust. Zij weten bijvoorbeeld dat een ander individu niet in staat is een malafide transactie te doen uit hun naam, of hun communicatie kan inzien.
Uit het eerder genoemde onderzoek kwam verder naar voren dat het aan te raden is om de tijd te nemen om beveiligden goed voor te lichten over wat ze kunnen verwachten. Goede begeleiding is van belang om klachten te voorkomen, en niets is zo vervelend als het missen van informatie (vergelijk de reizigers op het NS perron; wachten op een vertraagde trein is erger als je niet weet waarom deze trein vertraagd is). Informatie geeft mensen de mogelijkheid om met onzekerheid beter om te gaan. Het succes van voorlichting bij het invoeren van beveiligingsmaatregelen is enorm vergroot indien medewerkers begrijpen wat er wordt bedoeld als de organisatie zegt: "Wees gerust, U wordt beveiligd!".
