Wie denkt dat de witteboorden economie geen last heeft van de grillen van het weer komt bedrogen uit. En dan bedoel ik niet langere files als gevolg van de regen of een lekkend dak. Afgelopen vrijdag sloeg de bliksem vol in op ons kantoorgebouw aan de Kostverlorenvaart. De vonken sloegen langs de gevel. De bliksemafleider op het dak zag met lede ogen hoe de natuur een ander route verkoos.
We waanden ons veilig met dubbel ingerichte minisystemen, permanente stroom (ups) en wat we niet meer hadden verzonnen om Thor buiten de deur te houden. De diep in het gebouw verscholen computerruimte bleef echter niets bespaard.
We blijken net zo afhankelijk van de nukken de weergoden als de boeren in het noordoosten van het land, zij het dat er in onze bedrijfstak niet onmiddellijk een hele oogst verloren gaat en dat wij niet graag zien dat militairen onze bladen volschrijven.
Gelukkig werden we op vrijdagmiddag getroffen, wat betekende dat slechts een beperkt deel van de bedrijfsactiviteiten in de problemen kwam. Een enkele redactie moest zaterdag terugkomen om hun blad af te maken. En de advertentie-indelers moesten pen en papier ter hand nemen.
Op zo’n moment blijkt hoe elke vezel van de bedrijfsvoering afhankelijk is van informatietechnologie. Werkstations werden opgeblazen en repeaters in een klap afgeschreven. Zelfs de tijd stond even stil.
Voor onze automatiseerders waren het leerzame momenten. Iedereen weet weer exact welke machines waarvoor dienen, wat waar staat en wat belangrijk is en wat niet. Ook de contacten met de leveranciers kregen een nieuwe impuls. Kortom: we weten weer even hoe afhankelijk we zijn van moderne technologie. Nu maar hopen dat de bliksem uit de buurt blijft. Een keer is mooi genoeg. Nu weten we het wel.
