Op het oog is er in een jaar tijd niet veel veranderd, zo was de indruk op het GSM-Wereldcongres, afgelopen week in Cannes. Net als voorheen hangen aan iedere lantarenpaal en palmboom posters met afkortingen als umts en cdma die alleen iets betekenen voor de zesduizend man sterke grijze-pakkenbrigade die de befaamde strandboulevard had overgenomen.
Maar er is in het afgelopen jaar natuurlijk wel degelijk een boel veranderd. De telecom-bedrijven hebben met pijn en moeite hun enorme schulden verminderd, en moeten nu ieder dubbeltje omdraaien.
Een partner van Accenture, die hengelde naar nieuwe opdrachten, vertelde me met onverwoestbaar enthousiasme het inmiddels wat sleetse toekomstscenario van de zakenreiziger die op een vliegveld aankomt. Op zijn mobiele machientje ziet hij welke van zijn ‘buddies’ in de buurt zijn, en hij krijgt een aanbieding van de beste Thai van de stad, uiteraard zijn favoriete keuken, om met een van zijn vrienden een hapje te komen eten – eerste drankje van het huis. Zou de Thai al zijn volgeboekt, dan zou onze reiziger geen uitnodiging hebben ontvangen, want zo ingenieus werken de innig verstrengelde computersystemen die dit allemaal mogelijk maken.
Nou ja, mogelijk maken? Zulke computersystemen bestaan nog helemaal niet, en de consultant moest tot zijn spijt bekennen dat het nog wel vijf jaar kan duren voordat we iets zullen zien van deze ‘nieuwe wereld’. De telecom-operators wachtten telkens ongeduldig tot hij was uitgesproken en stelden vervolgens dezelfde vraag: "Heb je niet iets waarmee we binnen een jaar, en bij voorkeur sneller, winst kunnen maken?"
Je zou het niet afleiden aan de volle terrassen, maar iedereen bezwoer dat het congres deze keer jaar een ‘echt werkcongres’ was. "In de afgelopen jaren was het allemaal hype, maar nu wil iedereen geld verdienen," zei de directeur telecomstrategie, Joe Cunningham, van het Britse Logica.
Sommige megaspelers zoals Microsoft vertikten dit jaar zelfs om een stand te huren in het sombere Palais des Festivals, en ontvingen in een hospitality-suite of op een enorm jacht. "Wij weten toch wel met wie we willen spreken. Daar hebben we geen stand voor nodig" zei ‘mobile-devices’ manager Ben Waldman die de voorpagina’s van de zakenkranten haalde met nieuwe samenwerkingsverbanden voor zijn software voor slimme telefoons.
Microsoft kreeg veel aandacht omdat het op inmiddels vertrouwde manier een heleboel computerkracht naar zaktelefoons gaat overbrengen, zoals e-mail, agenda’s en spelletjes waarmee telecom-operators extra ‘airtime’ kunnen genereren. Er was dit jaar verdacht weinig belangstelling voor de derde generatie (3G) draadloze telefonie. Na de euforie van twee jaar geleden, toen de Europese operators 100 miljard euro voor extra radiospectrum betaalden, en het halsstarrig optimisme van verleden jaar, was iedereen het er nu over eens dat het een lange en moeizame strijd wordt om consumenten aan de 3G-telefoons te krijgen. De ontvangst in pionier Japan is veel koeler dan verwacht.
Er was juist veel aandacht voor foto-berichten, als logische vervolgstap op de onverwacht populaire tekstberichten (inmiddels een miljard per dag voor een of twee euroduppies per stuk), die uitstekend kunnen worden verstuurd via de huidige opgevoerde gsm-netwerken. Ook Handspring, de Amerikaanse zakcomputerproducent, hoefde niet te klagen over de belangstelling voor zijn nieuwe Treo die zowel een telefoon als een organiser is. Het apparaat haalt je e-mail op, en je kunt eenvoudig bellen vanuit het adressenbestand. "Het is stokoude technologie, en komt zo van de plank. Maar de telecom-operators genereren er wel extra telecomverkeer mee," aldus de marketing manager.
De mobiele-spelletjesfabrikant In-Fusio begreep ook dat dit jaar slechts een afkorting de aandacht kon vangen van de telecombedrijven, en dat is arpu (‘average revenue per user’). Op de kade had In-Fusio een kartonnen fruitmachine neergezet die de ‘arpu-game’ speelde. Eenvoudige spelletjes zoals virtueel schaken kunnen de inkomsten van operators opvoeren, omdat iedere zet met een apart sms-je wordt doorgegeven. Inderdaad, kassa!
Comverse, het Amerikaans telecom-softwarebedrijf, deed een duit in het zakje door een spraak-variant van sms te lanceren. Sneller en korter dan ‘voice-mail’, en geschikt voor mensen die niet kunnen tikken, al dan niet omdat ze niet kunnen schrijven. De Accenture-consultant had het er maar moeilijk mee. Tijdens het borreluurtje in de bar van het Majestic-hotel, terwijl links van hem een France Telecom-bestuurder zat te smoezen en rechts Ericsson een deal besprak, concludeerde hij dat hij verdraaid weinig kon bijdragen aan deze ‘karige nieuwe wereld’.
Op de vraag of hij behalve foto-berichten en bedrijfs-email nog ander ‘laag hangend fruit’ kende dat binnen een jaar geld kon opleveren, bleef hij het antwoord schuldig.
Lucas van Grinsven, Europees technologiecorrespondent bij een wereldwijd opererend persbureau in Londen. Heeft als zodanig veelvuldig contact met Europese technologieondernemers en financiers.
