Het is altijd leuk (of triest) als mensen creativiteit weten te koppelen aan het soort potlood dat ze gebruiken. Ook als het potlood een DOS-, Unix-, Windows 95- of Mac-computer is.
Ik zie de kunstkenners al staan in de grotten van Lascaux. Deze holbewoner gebruikte een krijtje. Fout. In het Rijksmuseum zien we ze ook. Rembrandt gebruikte hier een penseel van Wim Willemszoon. Je ziet het. Niks niet creatief. En bij de recente Nederlandse schrijvers blijkt het ook. Schrijvers die onder DOS schrijven halen beslist niet de laatste ronde bij de Libris literatuurprijs. Nee, alleen Mac schrijvers, die winnen de prijzen.
Gelukkig is er geen enkel bewijs dat het gebruik van welk besturingssysteem dan ook de creativiteit bevordert. Er is wel duidelijk bewijs dat overmatig gebruik van steeds hetzelfde besturingssysteem het kritisch vermogen van mensen aantast. Maar dat is weer een heel ander verhaal.
(Post Scriptum. Prijsvraag. Uit bovenstaand verhaal is natuurlijk precies af te leiden welke computer ik gebruik, met welk besturingssysteem en welk tekstverwerkingsprogramma. Onder de juiste inzenders verloot ik een prima fles wijn. Stuur jullie goed beargumenteerde inzendingen maar naar Computable.)
(Dit naar aanleiding van de interessante ingezonden brief van Anton Waslander, Borrelpraat, 11 juli 1997. Hij kan het ook niet helpen.)
Adrie Kraaij
