Vorige week kocht ik een nieuwe saxofoon. Als kritisch consument ging ik eerst via Internet op zoek naar informatie. Tot mijn grote genoegen stuitte ik tijdens mijn speurtocht op de site: de Saxofoon (http://www1.tip.nl/~t875094/), waar de pennenvrucht van het negenjarig(!) meisje Romy te vinden is. Tot mijn schrik moest ik constateren dat de site er beter uitziet dan mijn eigen doctoraalscriptie.
Romy had haar werkstuk nooit op Internet kunnen zetten als ze niet een handige vader had gehad, zo blijkt uit de toelichting van papa. Met deze gedachte in het achterhoofd nam ik de verkiezingsprogramma’s van de verschillende politiek partijen op het vlak van IT en onderwijs door. Als we op 6 mei gaan stemmen, kunnen we er zeker van zijn dat het volgende kabinet veel behartenswaardige woorden zal wijden aan het belang van de computer op school. Geen partij die stelt dat Internet maar onzin is en leerlingen van de les houdt (zie ook pagina 7). De PvdA wil IT inbedden in het onderwijs, D66 betuigt steun aan het actieplan ‘Investeren in voorsprong’, de VVD vindt dat leraren bijgeschoold moeten worden en het CDA wil laten zien hoe de buurtfunctie (school, verenigingsleven, maatschappelijk leven) met inzet van IT versterkt moet worden.
De grote partijen – sommige gedetailleerder dan anderen – weten best waarom het belangrijk is leerlingen in een vroegtijdig stadium vertrouwd te maken met informatietechnologie.
Jammer om tevens te moeten constateren dat geen van de partijen rept over de financiering hiervan. De komende jaren zullen kinderen als Romy dus voornamelijk afhankelijk blijven van enthousiaste computervaders en -moeders om hen wegwijs te maken in de informatiesamenleving.
