De Amsterdamse gemeentesecretaris drs. Marjanne Sint hekelt de volmaakte wurggreep waarin de automatisering de hoofdstad houdt. Interne expertise is er nauwelijks. Als gevolg hiervan wordt de ene adviseur binnengehaald om het werk van de andere controleren. Overheidsvertegenwoordigers die met enig gezag hierop toezicht houden, zijn er niet of nauwelijks, zo valt uit de woorden van Sint te beluisteren. Waar dit toe leidt, illustreert zij door te verwijzen naar de invoering van een nieuw systeem voor de sociale dienst. Dat kostte vele tientallen miljoenen meer dan begroot was.
Dat het in Amsterdam tobben is met automatisering stemt haar treurig. Zeker nadat ze dit voorjaar in de Verenigde Staten, samen met een groep andere ambtenaren, haar licht had opgestoken over de mogelijkheden van informatie- en communicatietechnologie bij gemeenten. Wil de gemeente dit bereiken, dan zal volgens haar de ambtelijke top nieuwe leiders moeten hebben. Deze moeten in staat zijn de juiste partners te selecteren, te denken in processen en zich niet bedreigd voelen door mensen die een andere taal spreken. Nota’s schrijven is dan minder van belang. Met dit laatste blijkt Sint bereid om de gebruikelijke gang van zaken in het gemeentelijk beleid te offeren voor nieuwe technologie.
Een moedig besluit, maar ik kan mij nauwelijks voorstellen dat ze het als gemeentesecretaris wenselijk acht de komende tijd free wheelende techno-ambtenaren binnen te halen, louter om ICT een kans te geven binnen de gemeente. Daar is de laatste nota nog niet over geschreven.
