Ten kantore van het Millennium Platform in Den Haag zag ik vorige week een groot aantal millenniumprojecten de revue passeren. Ik was daar op een bijeenkomst van de jury van de Computable Millennium Award, een trofee voor het bedrijf met de beste aanpak voor dit probleem.
Juist het meest millenniumgevoelige departement dat wij kennen – dat van Verkeer en Waterstaat – bevestigde de vrees van elke aanwezige jurylid: het is een perfect uitgewerkt plan, dat echter elk contact met de realiteit ontbeert. De verbazing bij deze constatering was groot. De vraag aan een vertegenwoordiger van het project waarom het ingezonden was, werd dan ook beantwoord met: "geen idee."
Op basis van andere ervaringen die juryleden hadden met de werkwijze bij de overheid, kon ik tot geen andere conclusie komen dan dat de overheid zich inmiddels in het stadium bevindt waarin het dit probleem weliswaar erkent, dat het mooie plannen heeft gemaakt, maar dat er van het daadwerkelijk aanpakken van de millenniumgevoelige software nog geen sprake is.
Op basis van de papieren plannen wekt de Rijksoverheid de indruk verder te zijn dan in werkelijkheid het geval is. In dit licht is het dan ook van het grootste belang dat de kamer eind deze maand op zijn hoede is tijdens de ronde-tafelbijeenkomst over dit onderwerp. Van nog groter belang is het overleg begin 11 november met de minister Van Boxtel, van Millenniumzaken. Dit overleg moet duidelijk maken hoe ver de Haagse schijnwerkelijkheid en de praktijk van alledag uiteen lopen. Pas dan wordt zichtbaar dat de overheid mijlenver achterloopt bij het millenniumbestendig maken van haar organisatie.
