De Belastingdienst meldt nieuwe vertragingen bij de modernisering van de systemen voor de omzetbelasting. Aanvullende werkzaamheden zijn nodig als gevolg van de keuze voor het hosting-scenario dat de fiscus digitaal meer autonoom maakt in plaats van het housing-scenario.
Zo blijkt uit het jaarlijkse overzicht uitvoerbaarheid Belastingdienst dat bij de begroting van Financiën zit. Aanvankelijk zou de beoogde Amerikaanse leverancier Fast Enterprises ook het beheer en onderhoud van het nieuwe platform gaan verzorgen. Maar een artikel in Computable waarin it-deskundige Marcel van Kooten contstateerde dat strategische, geopolitieke en continuïteitsaspecten nauwelijks waren meegewogen bij de uitbesteding aan Fast, leidde tot een heroverweging.
De gevolgen voor de overgang naar het hosting-scenario zijn nu uitgewerkt. Omdat extra werk nodig is, gaat de datum voor livegang VAT-Refund naar april 2027. De planning voor de uitrol van de binnenlandse omzetbelasting, intracommunautaire processen en de Nederlandse kleine ondernemersregeling verschuift daardoor van 1 juli 2027 naar het derde kwartaal van 2027. De risico’s rond datatoegang en continuïteit zijn nu beperkt. Maar volgens Van Kooten blijft de Belastingdienst afhankelijk van Fast.
Legacy
Voor ondernemers zijn er, afgezien van het verschuiven van de planning, geen verdere consequenties. Wel leidt deze verschuiving ertoe dat de vervanging van BSN door een betekenisloos betaalkenmerk voor ondernemers later wordt gerealiseerd.
De keten Omzetbelasting maakt gebruik van een verouderd it-landschap waarin structuurwijzigingen niet mogelijk zijn. Het huidige legacysysteem kan maximaal drie tariefcombinaties bevatten: de geldende tariefcombinatie en de twee voorafgaande tarieven. Onder een tariefcombinatie wordt verstaan: een combinatie van het algemene en het verlaagde tarief. Als één van de twee of beide tarieven veranderen, ontstaat een nieuwe combinatie.
Een tariefcombinatie moet tot tien jaar na zijn geldigheid beschikbaar blijven in het systeem. Als gevolg hiervan is het naar de huidige stand sinds 1 oktober 2022 (en tot 1 januari 2029) eenmalig mogelijk de tariefspercentages voor de omzetbelasting aan te passen.
Bij een eenmanszaak was het oude btw-nummer herkenbaar gebaseerd op het BSN maar dit is sinds 2020 extern veranderd, intern is blijkbaar nog een ander verhaal. Verder is een betaalkenmerk nimmer betekenisloos en zocht Marcel van Kooten daarom een storm in een glas water als het om de hosting/housing van een grotendeels extern verhaal gaat. De technische uitvoering van een belastingstelsel kan door zijn afhankelijkheden namelijk nooit volledig digitaal soeverein zijn. Want als een BTW carrouselfraude na modernisering nog altijd mogelijk blijft dan lijkt het rendement ervan me nihil. Het oppoetsen van legacy wordt daarmee weer een zinloos IT-project wat meer kost dan het oplevert.
Betekenis van betaalkenmerk is kenmerk van een betaling.
Hier kan uitvoerig over gediscussieerd worden.
Hoe vaak gaan we nog lezen over “modernisering” van fiscussystemen en hoe dat mislukt ?
Al 30 jaar de belofte het systeem te vereenvoudigen, maar nu lees ik weer
over hosting-scenario vs housing (colocation?). Na 30 jaar ?
Misschien zit het geheim wel in het “Aanvullende werkzaamheden zijn nodig”, een soort complot van belanghebbenden.
Verdienmodel dat problemen in stand houdt: Continuous cashen.
Of gaat het toch om goede wil en overmacht ?
Want elk jaar weer change waarop je moet responden.
Ik mag geen namen meer noemen, maar zou er een architectuur bestaan die
bestand is tegen de wendbaarheid van de democratie ?