Ik denk dat spijkerbroekenfabrikant Levi Strauss hoge ogen gooit bij het beantwoorden van de vraag: wie experimenteerde als een van de eerste met een echte elektronische handels- en productietoepassing.
Al jaren geleden konden consumenten met behulp van Lotus Notes specificaties van hun ‘ideale’ spijkerbroek rechtstreeks aan de fabriek doorbellen; op basis van deze gegevens werd ‘geheel op maat’ een jeans gebouwd. ‘Persoonlijk en perfect passend’, zo luidde het motto. De niet passende spijkerbroek zou daarmee uit het straatbeeld verdwijnen. Amazon.com bestond nog niet en harde winst was nog belangrijker dan beurswaarde.
Sindsdien is er veel veranderd. Iedere zichzelf respecterende IT-leverancier heeft inmiddels e-business toepassingen op de plank liggen. Ondernemingen kijken bij dit aanbod verward in het rond, omdat ze niet weten hoe de wens van klanten in het Internet tijdperk zal veranderen. "Wij moeten iets, maar wat?" knaagt het in menig ondernemershoofd.
Nu heeft uitgerekend Levi’s besloten om na de kerst te stoppen met zijn rechtstreekse elektronische handel, een omineus signaal. De fabrikant is er na een periode van experimenteren achter wat de effectiviteit is van verkoop via Internet. Hij concludeert dat het te duur is om wereldwijd via Internet spijkerbroeken aan de man te brengen. Waar ze bij Levi’s meer vertrouwen in hebben, is de verkoop via het oude vertrouwde verkoopkanaal: het grootwinkelbedrijf. Partijen hieruit nemen trouwens ook de web-activiteiten over. En zo blijft de bedrijfskolom toch in stand.
