Laat ik het maar toegeven. Ik ben voor de bijl gegaan. Moet ik ’s morgens bij het opstaan eerst mijn dagelijkse portie e-mail uit Nederland afhandelen of geef ik toe aan de drang om eerst even op wat goksites rond te klikken? Dat laatste dus.
Mijn fascinatie deel ik met honderdduizenden Amerikanen. En met bijna al die Amerikanen deel ik ook het lot dat ik nog steeds niks heb gewonnen. Ik blijf het proberen.
Waar gaat dit over? Het gaat over http://www.iwon.com. En over al de andere sites die een bijna identieke formule hanteren en daarmee een waanzinnig succes hebben. In de Amerikaanse top-vijftig van meest bezochte sites komen maar liefst negen ‘incentive-sites’ voor. Ik ben zelf met www.iWon begonnen.
De formule en het daar omheen gebouwde business-model is van een verbluffende eenvoud. Elke web-adverteerder zit met het probleem dat site-bezoekers nog geen advertentie-klikkers zijn. Van elke pakweg duizend bezoekers ziet de overgrote meerderheid de banner-advertenties niet eens. De webpagina’s moeten ‘sticky’ worden, zeggen de adverteerders. Aan al die vluchtige bezoekjes heb je niks.
Wat doe je daar aan? Je maakt het voor bezoekers aantrekkelijk om die advertenties wél te bekijken en zo mogelijk er op door te klikken. En hoe krijg je surfers zo gek? Met geld. Elke dag verloot iWon onder zijn bezoekers 10.000 dollar. ’s Morgens vroeg kun je lezen wie de gelukkige van gisteravond was. Elke maand gaat er een prijs van 1 miljoen uit en eens per jaar is er de superprijs van 10 miljoen dollar. Die laatste prijs wordt in april verloot op de laatste dag dat de Amerikanen hun belastingformulier kunnen inleveren.
Elke dag mag je maximaal 100 punten bij elkaar klikken voor de dagprijs van 10.000 dollar. Hoe meer dagen je trouw die 100 punten bij elkaar surft, hoe groter je kans is op de echt grote prijzen.
Alles wat je doet bij iWon levert punten op. Inloggen is al goed voor 5 punten, uitloggen is 1 punt. De horoscoop levert ook punten op (vier) evenals de speciale My Iwon-pagina (vijf ). Daarop kun je precies aangeven wat voor informatie je op je scherm wilt zo gauw je naar iWon toesurft. Ik ben een nieuws-junkie dus mijn homepage staat vol nieuws, beurskoersen en het weer van morgen. En, inderdaad, ook daar krijg ik punten voor. Het laatste nieuws over Bill Clinton: 4 punten. Heeft Tiger Woods al weer gewonnen? Ook 4 punten.
De meeste punten – het zal u niet verbazen -hark je binnen met het grote ‘shopping’-deel van de iWon-site. Als je alleen maar ‘shopping’ aanklikt heb je al 7 punten te pakken. Onder de top-adverteerders zijn bedrijven als Amazon, Priceline, The Gap, Dell, en LL.Bean. Dat deze grote ‘e-bedrijven’ zo prominent bij iWon adverteren, geeft al aan dat veel Internet-ondernemers deze nieuwe vorm van klantenbinding heel serieus nemen.
Maar de grote vraag is natuurlijk: Werkt het ook? Ik las laatst een interview met een van de grote iWon-prijswinnaars. Die deed wat ik ook elke ochtend gedachteloos doe: Snel die 100 punten bij elkaar graaien en wegwezen. Ik heb het laatst eens getimed: als ik haast heb ben ik binnen een minuut weg zonder ook maar één advertentie of nieuwsbericht te zien. Ik ga naar de homepage, klik boven in de menubalk op ‘shopping" en blijf dat herhalen tot de teller boven aan de pagina aangeeft dat ik mijn dagelijkse iWon-dosis al weer binnen heb (Hi Charles, congrats: 100 points!). Tot mijn verbazing heeft iWon nog geen rem gezet op dit soort misbruik.
Een wat andere variant, waar nep-klikkers zoals ik wél worden afgestraft, biedt http://www.iwin.com. Daar kun je gratis meedoen aan een lotto (Click2win) met een hoofdprijs van een miljoen dollar (No catch. No Clause. Just Win!!) . Maar om mee te kunnen doen moet je eerst de ‘banner-ads’ van sponsors aanklikken. Dat vind ik al irritant. Dat doe je niet elke dag voor het ontbijt. Bovendien laat elke advertentie weer een ‘cookie’ in je computer achter, die je dan steeds weer allemaal moet weghalen. Niet dus.
Investeerders, die de laatste tijd erg huiverig zijn voor alle geniale web-ondernemers met hun top-ideeën, schijnen nogal enthousiast te zijn over deze vorm van Internet-entertainment. Ze vinden het mede erg aantrekkelijk omdat het appelleert aan de wensen van veel nieuwe Internetgebruikers. De vroege web-surfers waren over het algemeen hoog opgeleide en goedverdienende mensen die veelal hun neus ophalen voor dit soort schreeuwerige gok-avontuurtjes. In de VS stromen de surfers met miljoenen toe.
Leuk allemaal, maar deze sites zijn natuurlijk een gruwel voor eenieder die bezorgd is over de privacy van Internet-gebruikers. Elke keer vul je weer braaf je adres, e-mail en leeftijd in. Sjoemelen met de informatie heeft geen zin. Als je hebt zitten rommelen kun je een eventuele prijs wel vergeten. Voorwaarde voor uitbetaling is dat je ‘profile’ klopt. Dat kun je overigens bij iWon altijd zelf controleren (1 creditpoint).
Ik heb nog wel even geaarzeld of ik deze column wel zou doorsturen naar de redactie van Computable in Nederland. Stel dat de helft van de Computable-lezers gaat meespelen. Dan wordt mijn toch al kleine kans ( 1 : 500.000 ) om op deze manier miljonair te worden nog kleiner. Ik heb de iWon-spelregels er nog even op aangeklikt (3 creditpoints�): Je moet in Amerika wonen om mee te mogen doen. Gelukkig maar.
Maar het kan niet lang meer duren of de Internet-sweepstake-gekte slaat in Nederland vast ook in alle hevigheid toe.
PS: Dit zijn allemaal natuurlijk heel onschuldige, bijna vermakelijke vormen van ‘gokken’. Veel gevaarlijker zijn alle gambling sites waar miljoenen surfers allesbehalve gratis meedoen. Anoniem en vanuit je huiskamer kun je grof gokken. Ook die vorm van ‘e-gambling’ grijpt snel om zich heen. De politiek maakt zich zorgen maar doet niks. Meer daarover in mijn volgende column over vier weken.
